V Krąg V z VII

Dowódcy operacyjni

Komendanci obozów, dowódcy Einsatzgruppen i jednostek karnych, lekarze-eksperymentatorzy.

Krąg V obejmuje sprawców, którzy bezpośrednio kierowali wykonywaniem zbrodni w terenie. Nie oni wytyczali politykę zagłady, lecz to ich rozkazy i osobisty nadzór zamieniały decyzje reżimu w masową śmierć konkretnych ludzi. Wspólnym mianownikiem tego kręgu jest odpowiedzialność dowódcza i wykonawcza na poziomie operacyjnym: komendanci obozów zagłady i koncentracyjnych (Treblinka, Sobibór, Płaszów, Mauthausen), dowódcy Einsatzgruppen i Sonderkommand prowadzących masowe rozstrzeliwania, dowódcy jednostek karnych pacyfikujących wsie i tłumiących powstania, zarządcy gett oraz lekarze SS przeprowadzający selekcje i zbrodnicze eksperymenty pseudomedyczne. Popełnili zbrodnie przeciwko ludzkości, zbrodnie wojenne i uczestniczyli w ludobójstwie. Powojenne rozliczenia były skrajnie nierówne: część skazano na śmierć i stracono (Norymberga, trybunały polskie i alianckie), niektórzy zmarli w więzieniu, inni zaś zginęli w 1945 roku lub całkowicie uniknęli odpowiedzialności, ukrywając się przez dziesięciolecia.

Franz Stangl

1908–1971

Komendant obozów zagłady w Sobiborze i Treblince; odpowiedzialny za ludobójstwo

zmarł w więzieniu (1971)

Amon Göth

1908–1946

Komendant obozu Kraków-Płaszów; likwidacja gett i mordowanie więźniów.

stracony w 1946 r.

Josef Mengele

1911–1979

Lekarz SS w Auschwitz-Birkenau; selekcje i zbrodnicze eksperymenty pseudomedyczne

uniknął odpowiedzialności; zmarł w 1979 r.

Otto Ohlendorf

1907–1951

Dowódca Einsatzgruppe D, odpowiedzialny za mord ok. 90 tys. ludzi; stracony 1951.

stracony w 1951 r.

Paul Blobel

1894–1951

Dowódca Sonderkommanda 4a Einsatzgruppe C; sprawca masakry w Babim Jarze i Aktion 1005

stracony w 1951 r.

Oskar Dirlewanger

1895–1945

Dowódca karnej jednostki SS (brygady Dirlewangera); zbrodnie na Białorusi i w Warszawie

uniknął odpowiedzialności; zmarł w 1945 r.

Hans Biebow

1902–1947

Niemiecki szef Zarządu Getta (Gettoverwaltung) w Łodzi (Litzmannstadt)

stracony w 1947 r.

Karl Gebhardt

1897–1948

Naczelny chirurg SS, koordynator zbrodniczych eksperymentów w KL Ravensbrück

stracony w 1948 r.

Carl Clauberg

1898–1957

Lekarz SS; zbrodnicze eksperymenty sterylizacyjne w Auschwitz i Ravensbrück

zmarł w więzieniu (1957)

Franz Ziereis

1905–1945

Komendant obozu koncentracyjnego Mauthausen (1939–1945)

zginął w 1945 r.

Josef Kramer

1906–1945

Komendant SS obozów Natzweiler, Birkenau i Bergen-Belsen; „bestia z Belsen"

stracony (1945)

Karl Jäger

1888–1959

Dowódca Einsatzkommando 3, autor Raportu Jägera dokumentującego Zagładę na Litwie

samobójstwo (1959)

Maria Mandl

1912–1948

Nadzorczyni SS, kierowniczka kobiecego obozu Auschwitz-Birkenau; „Bestia" z Birkenau

stracony (1948)

Martin Sandberger

1911–2010

Dowódca Sonderkommando 1a i szef policji bezpieczeństwa (KdS) w okupowanej Estonii

skazany / więzienie (2010)

Arthur Nebe

1894–1945

Szef Kripo i dowódca Einsatzgruppe B; masowe mordy na Białorusi w 1941

stracony (1945)

Erich Naumann

1905–1951

Dowódca Einsatzgruppe B na zapleczu Grupy Armii „Środek"; stracony w 1951 r.

stracony (1951)

Franz Reichleitner

1906–1944

Drugi i ostatni komendant obozu zagłady w Sobiborze

zginął w czasie wojny (1944)

Gustav Wagner

1911–1980

Zastępca komendanta obozu zagłady w Sobiborze, „Bestia z Sobiboru”

samobójstwo (1980)

Irmfried Eberl

1910–1948

Lekarz Akcji T4 i pierwszy komendant obozu zagłady Treblinka II

samobójstwo (1948)

Jürgen Stroop

1895–1952

Dowódca SS i Policji, kat getta warszawskiego; autor Raportu Stroopa.

stracony (1952)

Rudolf Lange

1910–1945

Dowódca Einsatzkommanda 2 i KdS na Łotwie; uczestnik konferencji w Wannsee

samobójstwo (1945)

Werner Heyde

1902–1964

Kierownik medyczny i pierwszy Obergutachter Akcji „T4”, współorganizator mordów „eutanazyjnych”

samobójstwo (1964)

Eduard Strauch

1906–1955

Dowódca Einsatzkommando 2 i komendant policji bezpieczeństwa na Białorusi

skazany / więzienie (1955)

Ernst Biberstein

1899–1986

Pastor protestancki, który został dowódcą Einsatzkommando 6 grupy operacyjnej C

skazany / więzienie (1986)

Eugen Steimle

1909–1987

Dowódca Sonderkommando 7a i 4a Einsatzgruppen; masowe mordy na Wschodzie

skazany / więzienie (1987)

Franz Kutschera

1904–1944

Dowódca SS i policji w Warszawie (1943–1944), organizator ulicznego terroru — „kat Warszawy”.

zginął w czasie wojny (1944)

Franz Walter Stahlecker

1900–1942

Dowódca Einsatzgruppe A i BdS w Ostlandzie; ludobójstwo w krajach bałtyckich

zginął w czasie wojny (1942)

Heinz Jost

1904–1964

Szef wywiadu zagranicznego SD (Amt VI), od 1942 dowódca Einsatzgruppe A

skazany / więzienie (1964)

Karl-Otto Koch

1897–1945

Pierwszy komendant obozów Buchenwald i Majdanek; rozstrzelany wyrokiem sądu SS.

stracony (1945)

Kurt Franz

1914–1998

Ostatni komendant obozu zagłady Treblinka II; oprawca „akcji Reinhardt”.

skazany / więzienie (1998)

Otto Rasch

1891–1948

Dowódca Einsatzgruppe C na Ukrainie; współorganizator masakry w Babim Jarze

los powojenny (1948)

Walter Blume

1906–1974

Dowódca Sonderkommando 7a (EG B); nadzorca deportacji Żydów greckich do Auschwitz

skazany / więzienie (1974)

Werner Braune

1909–1951

Dowódca Sonderkommando 11b (Einsatzgruppe D); masowe mordy Żydów na Krymie

stracony (1951)

Lothar Beutel

1902–1986

dowódca Einsatzgruppe IV podczas napaści na Polskę

uniknął pełnego rozliczenia

Ernst Damzog

1882–1945

dowódca Einsatzgruppe V i późniejszy inspektor Sipo/SD w Poznaniu

uniknął pełnego rozliczenia

Rudolf Tröger

1905–1940

dowódca Einsatzkommando 16 i szef gdańskiego Gestapo

zginął (1940)

Josef Meisinger

1899–1947

komendant Sipo i SD w dystrykcie warszawskim

stracony (1947)

Ludwig Hahn

1908–1986

komendant Sipo i SD w dystrykcie krakowskim, a następnie warszawskim

uniknął pełnego rozliczenia

Emanuel Schäfer

1900–1974

dowódca Einsatzgruppe II podczas napaści na Polskę

uniknął pełnego rozliczenia

Herbert Böttcher

1907–1950

dowódca SS i policji w dystrykcie radomskim

stracony (1950)

Hermann Krumey

1905–1981

kierownik placówki Centrali Przesiedleńczej w Łodzi odpowiedzialny za operacyjną stronę wysiedleń Zamojszczyzny

skazany / więzienie

Julian Scherner

1895–1945

dowódca SS i policji w dystrykcie krakowskim

zginął (1945)

Heinz Reinefarth

1903–1979

dowódca grupy bojowej podczas tłumienia Powstania Warszawskiego

uniknął pełnego rozliczenia

Paul Otto Geibel

1898–1966

dowódca SS i policji w dystrykcie warszawskim

skazany / więzienie

Bronislav Kaminski

1899–1944

dowódca brygady RONA użytej do tłumienia Powstania Warszawskiego

zginął (1944)

Walter Stamm

1904–1970

inspektor Sipo i SD w Warszawie oraz zwierzchnik aparatu więzień i egzekucji

uniknął pełnego rozliczenia

Max Frauendorfer

1909–1989

kierownik Głównego Wydziału Pracy w rządzie Generalnego Gubernatorstwa

uniknął pełnego rozliczenia

Kajetan Mühlmann

1898–1958

specjalny pełnomocnik do zabezpieczania dzieł sztuki w Generalnym Gubernatorstwie

uniknął pełnego rozliczenia

Otto Bradfisch

1903–1994

szef placówki Gestapo w Łodzi i były dowódca Einsatzkommando 8

skazany; zwolniony w 1969 r.

Helmut Bischoff

1908–1993

dowódca Einsatzkommando 1/IV i szef Gestapo w Poznaniu

bez prawomocnego skazania

Herbert Lange

1909–1945

dowódca Sonderkommando Lange i pierwszy komendant Kulmhof

zginął w 1945 r.; niesądzony

Max Grosskopf

1892–1945

komendant Sipo i SD w dystrykcie krakowskim

samobójstwo w 1945 r.; niesądzony

Rudolf Mildner

1902–?

szef Gestapo w Katowicach i przewodniczący policyjnego sądu doraźnego w Auschwitz

bez procesu; dalszy los nieustalony

Maximilian Grabner

1905–1948

szef Wydziału Politycznego Gestapo w KL Auschwitz

stracony w 1948 r.

Hans Krüger

1909–1988

szef placówki Sipo w Stanisławowie

dożywocie; zwolniony w 1986 r.

Hans Bothmann

1911–1946

drugi komendant ośrodka zagłady Kulmhof

samobójstwo w niewoli w 1946 r.

Georg Michalsen

1906–1993

funkcjonariusz sztabu akcji „Reinhardt” uczestniczący w deportacjach z Warszawy i Białegostoku

12 lat więzienia; zwolniony w 1979 r.

Wilhelm Altenloh

1908–1985

komendant Policji Bezpieczeństwa i SD (KdS) w okręgu białostockim

skazany w RFN; zmarł w 1985 r.

Robert Schefe

1909–1945

dowódca Einsatzkommando 2/V w 1939 roku, następnie szef Gestapo w Łodzi

zaginął pod koniec wojny; później uznany za zmarłego z datą 1945 r.; niesądzony

Heinrich Hamann

1908–1993

kierownik Grenzpolizeikommissariat (placówki Sipo i SD) w Nowym Sączu

skazany na dożywocie; zwolniony ze względów zdrowotnych

Karl Streibel

1903–1986

komendant obozu szkoleniowego SS w Trawnikach

uniewinniony w Hamburgu w 1976 r.; zmarł w 1986 r.

Gottlieb Hering

1887–1945

komendant niemieckiego obozu zagłady w Bełżcu

zmarł w 1945 r. przed postępowaniem karnym

Johannes Thümmler

1906–2002

komendant Policji Bezpieczeństwa w Katowicach i przewodniczący policyjnego sądu doraźnego działającego w KL Auschwitz

wielokrotnie objęty śledztwami, nie został prawomocnie skazany; zmarł w 2002 r.

Fritz Liphardt

1905–1947

dowódca Einsatzkommando 2/III w 1939 roku, następnie komendant Policji Bezpieczeństwa i SD (KdS) w dystrykcie radomskim

zmarł w polskim więzieniu przed procesem w 1947 r.; oficjalnie podano samobójstwo

Heinz Errelis

1912–1994

kierownik placówki Gestapo w Grodnie podporządkowanej KdS Białystok

skazany w RFN na 6 lat i 6 miesięcy więzienia za pomocnictwo w deportacjach; w innej sprawie uniewinniony

Wilhelm Haase

1906–1952

szef sztabu dowódcy SS i Policji w dystrykcie krakowskim, uczestnik planowania i dowodzenia akcjami deportacyjnymi

skazany na śmierć w Polsce; wyrok wykonano 23 maja 1952 r.

Helmut Tanzmann

1907–1946

szef Gestapo w Gdańsku, następnie komendant Policji Bezpieczeństwa i SD (KdS) we Lwowie

popełnił samobójstwo w brytyjskim internowaniu 6 marca 1946 r.; nie został osądzony

Peter Leideritz

1911–1949

kierownik placówki terenowej Policji Bezpieczeństwa i SD w Kołomyi

skazany na śmierć w Polsce; wyrok wykonano 22 lutego 1949 r.

Anton Brunner

1898–1946

kierownik „komisjonowania” w wiedeńskich obozach zbiorczych i pracownik Centrali do spraw Emigracji Żydowskiej, określany jako „Brunner II”

skazany na śmierć przez Volksgericht Wien; wyrok wykonano 24 maja 1946 r.

Max Montua

1886–1945

dowódca Policji Porządkowej w Warszawie, następnie dowódca Pułku Policji Środek

popełnił samobójstwo w kwietniu 1945 r.; niesądzony

Paul Werner Hoppe

1910–1974

komendant KL Stutthof od września 1942 do wiosny 1945 roku

prawomocnie skazany w RFN na 9 lat więzienia; zmarł w 1974 r.

Arthur Liebehenschel

1901–1948

komendant KL Auschwitz I i komendant garnizonu Auschwitz, następnie komendant KL Lublin-Majdanek

skazany na śmierć przez Najwyższy Trybunał Narodowy; stracony w 1948 r.

Kurt Bode

1895–1979

przewodniczący sądu polowego w procesach obrońców Poczty Polskiej, następnie prokurator generalny Okręgu Rzeszy Gdańsk–Prusy Zachodnie

nieskazany; powojenna kariera w sądownictwie RFN; zmarł w 1979 r.

Fritz Schwalm

1910–1985

główny przedstawiciel RuSHA przy Centrali Imigracyjnej w Łodzi, później szef sztabu RuSHA

skazany na 10 lat; przedterminowo zwolniony w 1951 r.

Franz Magill

1900–1972

dowódca konnego oddziału 2. Pułku Kawalerii SS podczas masowych egzekucji na Polesiu

skazany w 1964 r. na 5 lat ciężkiego więzienia

Lothar Heimbach

1908–1968

kierownik Oddziału IV (Gestapo) przy KdS Białystok

skazany na dziewięć lat; zwolniony po zaliczeniu około czterech lat aresztu tymczasowego; zmarł w 1968 r.

Karl Pütz

1911–1945

komendant Policji Bezpieczeństwa i SD w Równem, następnie w Lublinie

nie był sądzony; popełnił samobójstwo 6 maja 1945 r.

Gerhard Flesch

1909–1948

dowódca Einsatzkommando 2/VI i pierwszy szef Gestapo w Łodzi, następnie KdS w Bergen i Trondheim

skazany w Norwegii na śmierć i rozstrzelany 28 lutego 1948 r.

Rudolf Batz

1903–1961

dowódca Einsatzkommando 2, następnie KdS w Krakowie i dowódca Sipo w Dortmundzie

aresztowany i objęty śledztwem; zmarł samobójczo w areszcie przed procesem

Martin Fellenz

1909–2007

szef sztabu dowódcy SS i Policji w dystrykcie krakowskim, kierujący terenową organizacją deportacji

skazany na siedem lat; zwolniony po zaliczeniu około pięciu lat aresztu tymczasowego

Max Pauly

1907–1946

komendant KL Stutthof, następnie KL Neuengamme i jego sieci podobozów

skazany przez brytyjski sąd wojskowy na śmierć i stracony 8 października 1946 r.

Hans-Joachim Böhme

1909–1968

szef Gestapo w Tylży i dowódca Einsatzkommando Tilsit

skazany na 15 lat; zwolniony ze względów zdrowotnych krótko przed śmiercią w 1968 r.

Robert Scholz

1902–1981

kierownik Sonderstab Bildende Kunst w Einsatzstab Reichsleiter Rosenberg i organizator selekcji oraz wymiany zagrabionych dzieł

skazany zaocznie we Francji na 10 lat; kary nie odbył

Kurt von Behr

1890–1945

kierownik zachodnioeuropejskich struktur ERR, następnie Dienststelle Westen i Möbel-Aktion

niesądzony; samobójstwo w kwietniu 1945 r.

Herbert Hübner

1902–1982

kierownik sztabów pracy i przesiedleń w poznańskiej placówce RKFDV, uczestniczący w wysiedleniach Polaków i ich przymusowym zatrzymaniu jako siły roboczej

skazany na 15 lat; kara zmniejszona do 10 lat; zwolniony w 1951 r.

Erich Engels

1908–1951

kierownik referatu do spraw żydowskich Gestapo przy KdS Lwów

skazany w Polsce na śmierć 13 marca 1950 r.; stracony w 1951 r.

Friedrich Mennecke

1904–1947

dyrektor zakładu Eichberg, rzeczoznawca T4 i wędrowny lekarz-selekcjoner więźniów w Aktion 14f13

nieprawomocnie skazany na śmierć; zmarł w więzieniu przed rozpoznaniem rewizji

Richard von Hegener

1905–1981

urzędnik Kanzlei des Führers i zastępca kierownika Reichsausschuss odpowiedzialny za administracyjną organizację mordowania dzieci i pacjentów

skazany na dożywocie; zwolniony na mocy amnestii w 1956 r.

Eberhard von Künsberg

1909–?

dyplomata i dowódca Sonderkommando Künsberg organizujący ponadregionalne zajmowanie archiwów, bibliotek, dzieł sztuki i dokumentacji gospodarczej

niesądzony; zaginiony od kwietnia 1945 r.; data śmierci nieustalona

Heinz Brückner

1900–1968

kierownik Amt VI w Hauptamt Volksdeutsche Mittelstelle współodpowiedzialny za uprowadzenia dzieci, germanizację, wysiedlenia i pracę przymusową

skazany na 15 lat; 31 stycznia 1951 r. karę skrócono do czasu już odbytego, następnie zwolniony

Klaus Barbie

1913–1991

szef sekcji Gestapo w Lyonie, odpowiedzialny za represje, przesłuchania i deportacje

skazany w 1987 r. na dożywotnie więzienie; zmarł w więzieniu w 1991 r.

Herbert Kappler

1907–1978

dowódca Sipo i SD w okupowanym Rzymie

skazany na dożywotnie więzienie; zbiegł do RFN w 1977 r. i zmarł w 1978 r.

Walter Reder

1915–1991

dowódca batalionu rozpoznawczego 16. Dywizji Grenadierów Pancernych SS „Reichsführer-SS”

skazany w 1951 r. na dożywotnie więzienie; warunkowo zwolniony w 1985 r.

Herbert Andorfer

1911–2003

komendant obozu Sajmište i dowódca Sonderkommando Andorfer we Włoszech

skazany w 1969 r. na 2 lata i 6 miesięcy; zwolniony po zaliczeniu aresztu przedprocesowego

Willi Seibert

1908–1976

faktyczny zastępca dowódcy Einsatzgruppe D i oficer łączący dowództwo z raportowaniem egzekucji

skazany na śmierć w 1948 r.; kara zamieniona na 15 lat, zwolniony w 1954 r.

Heinz Schubert

1914–1987

adiutant Otto Ohlendorfa w Einsatzgruppe D; nadzorował masową egzekucję pod Symferopolem

kara śmierci 1948; zamieniona na 10 lat w 1951; na wolności w styczniu 1952

Karl Fritzsch

1903–1945

Schutzhaftlagerführer w Auschwitz i Flossenbürgu; kierownik obozowej części więźniarskiej

według muzeum Flossenbürg zginął w 1945; brak powojennego wyroku

Adolf Ott

1904–1973

dowódca Sonderkommando 7b w Einsatzgruppe B

kara śmierci 1948; zamieniona na dożywocie; później zwolniony

Alexander Piorkowski

1904–1948

komendant KL Dachau od lutego 1940 do września 1942

skazany na śmierć; stracony 22 października 1948

Anton Kaindl

1902–1948

komendant KL Sachsenhausen w latach 1942–1945

dożywotnia praca przymusowa 1947; zmarł w Workucie 1948

Anton Thumann

1912–1946

funkcjonariusz kierownictwa więźniarskiego w Majdanku i Neuengamme

kara śmierci 3 maja 1946; stracony 8 października 1946

August Becker

1900–1967

chemik RSHA i inspektor techniczny instalacji gazowych Akcji T4 oraz samochodów gazowych

skazany na 10 lat; zwolniony przed odbyciem pełnej kary ze względu na stan zdrowia

August Wilhelm Miete

1908–1987

funkcjonariusz Treblinki odpowiedzialny za tzw. lazaret i nadzór nad więźniami roboczymi

skazany w procesie Treblinki na dożywotnie więzienie

Bruno Beger

1911–2009

antropolog SS-Ahnenerbe uczestniczący w projekcie kolekcji szkieletów żydowskich ofiar

skazany na 3 lata za pomocnictwo w zamordowaniu 86 osób

Bruno Kitt

1906–1946

lekarz SS w Auschwitz-Birkenau i Neuengamme, uczestnik selekcji więźniów

skazany na śmierć w głównym procesie Neuengamme; stracony 8 października 1946 r.

Eduard Krebsbach

1894–1947

lekarz SS w KL Mauthausen, uczestnik selekcji, egzekucji i zabijania więźniów

skazany na śmierć w głównym procesie Mauthausen; stracony 28 maja 1947 r.

Elisabeth Volkenrath

1919–1945

główna nadzorczyni w Auschwitz i Bergen-Belsen

kara śmierci; stracona w Hameln 13 grudnia 1945

Erich Priebke

1913–2013

oficer Gestapo w Rzymie; uczestnik masakry w Grotach Ardeatyńskich

dożywotnie więzienie; odbywał karę w areszcie domowym do śmierci

Erich Wasicky

1911–1947

aptekarz SS w KL Mauthausen uczestniczący w selekcjach więźniów i obsłudze środków używanych do zabijania

skazany na śmierć w 1946 roku; stracony 28 maja 1947 roku

Erwin Schulz

1900–1981

dowódca Einsatzkommando 5 w Einsatzgruppe C

skazany w 1948 roku na 20 lat więzienia

Franz Alfred Six

1909–1975

dowódca Vorkommando Moskau w Einsatzgruppe B i kierowniczy funkcjonariusz RSHA

20 lat więzienia w 1948 r.; przedterminowo zwolniony w 1952 r.

Franz Hössler

1906–1945

Schutzhaftlagerführer i kierownik obozu kobiecego w Auschwitz-Birkenau

winny zarzutu Auschwitz, niewinny zarzutu Belsen; stracony 13 grudnia 1945 r.

Franz Lucas

1911–1994

lekarz SS w Auschwitz i Mauthausen związany z selekcjami więźniów

wyrok z 1965 r. uchylony; prawomocnie uniewinniony w ponownym procesie 8 października 1970 r.

Franz Xaver Stärfl

1915–1945

dowódca podobozu Kleinbodungen i marszu ewakuacyjnego do Bergen-Belsen

skazany w procesie Bergen-Belsen na śmierć; stracony 13 grudnia 1945 r.

Franz Xaver Kraus

1903–1948

funkcjonariusz SS nadzorujący końcową fazę Auschwitz II-Birkenau i ewakuację obozu

skazany na śmierć w procesie załogi Auschwitz; wyrok wykonano w 1948 r.

Friedrich Entress

1914–1947

lekarz SS prowadzący testy leków na więźniach Auschwitz; skazany w procesie załogi Mauthausen

skazany na śmierć w procesie Mauthausen; stracony w 1947 r.

Friedrich Hartjenstein

1905–1954

komendant obozu Auschwitz II-Birkenau i kompleksu Natzweiler-Struthof

skazany w kilku procesach; zmarł w 1954 r. przed rozpoznaniem odwołania od wyroku śmierci w Metz

Friedrich Wilhelm Ruppert

1905–1946

członek załogi KL Dachau i kierownik obozu więźniarskiego, wcześniej komendant obozu pracy w Warszawie

skazany przez amerykański sąd wojskowy na śmierć; stracony w 1946 r.

Fritz Buntrock

1909–1948

funkcyjny SS w Auschwitz-Birkenau, ostatni Rapportführer obozu Romów

skazany na śmierć w procesie załogi Auschwitz; stracony 24 stycznia 1948 r.

Fritz Klein

1888–1945

Fritz Klein, lekarz SS w Auschwitz i Bergen-Belsen, uczestnik selekcji, stracony po procesie brytyjskim

skazany na śmierć w pierwszym procesie Bergen-Belsen; stracony 13 grudnia 1945 r.

Fritz Knöchlein

1911–1949

Fritz Knöchlein, dowódca kompanii Waffen-SS, sprawca masakry 97 jeńców w Le Paradis

skazany na śmierć za masakrę jeńców w Le Paradis; stracony 21 stycznia 1949 r.

Gerhard Schiedlausky

1906–1947

lekarz naczelny KL Ravensbrück

skazany na śmierć; stracony 3 maja 1947 r. w Hameln

Gerhard Sommer

1921–2017

dowódca 7. kompanii 35. pułku grenadierów pancernych SS podczas masakry w Sant’Anna di Stazzema

włoski wyrok dożywocia zaocznie; niemieckie postępowanie zakończone bez wyroku

Günther Herrmann

1908–2004

dowódca Sonderkommando 4b Einsatzgruppe C podczas masowych mordów w Ukrainie

skazany w Düsseldorfie na 7 lat więzienia (1973)

Gustav Adolf Nosske

1902–1986

dowódca Einsatzkommando 12 Einsatzgruppe D w latach 1941–1942

skazany na dożywocie, potem 10 lat; zwolniony w 1951 r.

Hans Aumeier

1906–1948

kierownik obozu Auschwitz, funkcjonariusz SS

Skazany na śmierć w pierwszym procesie oświęcimskim; stracony 24 stycznia 1948 r.

Hans Eisele

1913–1967

lekarz obozowy Dachau i Buchenwaldu

Dwukrotnie skazany na śmierć przez sądy amerykańskie; kary zmieniono, zwolniony w 1952 r., później zbiegł do Egiptu.

Hans Karl Möser

1906–1948

kierownik obozu więźniarskiego Mittelbau-Dora

Skazany na śmierć w procesie załogi Mittelbau-Dora; stracony 26 listopada 1948 r.

Hans Merbach

1910–1949

kierownik obozu więźniarskiego Buchenwaldu i dowódca transportu ewakuacyjnego

Skazany na śmierć w głównym procesie Buchenwaldu; stracony 14 stycznia 1949 r.

Hans Theodor Schmidt

1899–1951

oficer SS i adiutant komendanta KL Buchenwald

skazany na śmierć w 1947 r.; stracony 7 czerwca 1951 r.

Heinrich Matthes

1902–1978

członek załogi Treblinki i kierownik strefy zagłady

skazany w 1965 r. na dożywotnie pozbawienie wolności; zmarł w więzieniu w 1978 r.

Heinrich Schwarz

1906–1947

oficer SS i komendant Auschwitz III-Monowitz oraz KL Natzweiler

skazany na śmierć za zbrodnie w systemie Natzweiler; stracony 20 marca 1947 r.

Heinz Baumkötter

1912–2001

lekarz SS w KL Sachsenhausen, organizator eksperymentów i selekcji

skazany w 1947 r. przez trybunał sowiecki; w 1962 r. otrzymał w RFN osiem lat więzienia

Heinz Lammerding

1905–1971

dowódca Waffen-SS odpowiedzialny za egzekucje odwetowe w Tulle

skazany zaocznie na śmierć w 1953 r.; nie wydany Francji, zmarł w 1971 r.

Helmut Knochen

1910–2003

szef aparatu Sipo i SD we Francji, odpowiedzialny za deportacje i represje

skazany na śmierć we Francji w 1954 r.; kara złagodzona, zwolniony w 1962 r.

Helmut Vetter

1910–1949

Helmut Vetter, lekarz SS w Auschwitz i Gusen, eksperymenty farmakologiczne, skazany na śmierć

skazany na śmierć przez amerykański sąd wojskowy

Helmuth von Pannwitz

1898–1947

Helmuth von Pannwitz, dowódca formacji kozackich w operacjach przeciwpartyzanckich w Chorwacji

skazany na śmierć przez sąd radziecki i stracony

Herbert Hagen

1913–1999

Herbert Hagen, Sipo i SD we Francji, deportacje Żydów, skazany w Kolonii

skazany w Kolonii na 12 lat za pomoc w zamordowaniu 73 000 deportowanych Żydów

Hermann Pister

1885–1948

komendant obozów Hinzert i Buchenwald

Skazany na śmierć w głównym procesie Buchenwaldu; zmarł w więzieniu 28 września 1948 r. przed wykonaniem wyroku.

Hildegard Lächert

1920–1995

nadzorczyni SS w Majdanku, Płaszowie i Auschwitz

Skazana w Polsce na 15 lat; zwolniona na mocy amnestii w 1956 r.; później skazana w Düsseldorfie na 12 lat.

Horst Paul Silvester Fischer

1912–1966

lekarz SS w Auschwitz-Monowitz odpowiedzialny za selekcje

Skazany na śmierć 25 marca 1966 r. przez Sąd Najwyższy NRD; stracony w Lipsku 8 lipca 1966 r.

Joachim Mrugowsky

1905–1948

lekarz SS, szef Instytutu Higieny Waffen-SS

Skazany na śmierć w procesie lekarzy; stracony 2 czerwca 1948 r.

Johann Altfuldisch

1911–1947

kierownik obozu więźniarskiego Mauthausen, oficer SS

Skazany na śmierć w głównym procesie Mauthausen; stracony 28 maja 1947 r.

Johann Paul Kremer

1883–1965

lekarz obozowy Auschwitz, profesor anatomii, oficer SS

Skazany na śmierć 22 grudnia 1947 r.; karę zamieniono na dożywocie, a po zwolnieniu skazano go ponownie.

Johann-Georg Richert

1890–1946

generał Wehrmachtu, dowódca dywizji bezpieczeństwa

Skazany na śmierć w procesie mińskim 29 stycznia 1946 r.; stracony dzień później.

Johanna Bormann

1893–1945

nadzorczyni obozowa Auschwitz i Bergen-Belsen

Skazana za zarzut dotyczący Auschwitz w procesie załogi Bergen-Belsen; stracona 13 grudnia 1945 r.

Josef Dietrich

1892–1966

wysoki dowódca Waffen-SS, proces malmedzki

Skazany na dożywocie w procesie malmedzkim, karę złagodzono; w odrębnej sprawie niemieckiej skazany na 18 miesięcy.

Josef Erber

1897–1987

obozowe gestapo Auschwitz, selekcje i rozstrzeliwania

Skazany na dożywocie w drugim frankfurckim procesie o Auschwitz; zwolniony w 1986 r.

Josef Hirtreiter

1909–1978

personel Treblinki II, Aktion T4 i Aktion Reinhardt

Skazany w 1951 r. na dożywocie za morderstwa w Treblince; zwolniony z powodu choroby w 1977 r.

Josef Klehr

1904–1988

sanitariusz SS w Auschwitz skazany za zabójstwa fenolem

Skazany na dożywocie i dodatkowe 15 lat; zwolniony ze względów zdrowotnych w 1988 r., krótko przed śmiercią.

Josef Kollmer

1901–1948

oficer SS dowodzący pododdziałami wartowniczymi Auschwitz i Monowitz

Skazany na śmierć 22 grudnia 1947 r.; wyrok wykonano w więzieniu Montelupich 24 stycznia 1948 r.

Josef Oberhauser

1915–1979

funkcjonariusz Akcji Reinhardt, personel Bełżca, oficer SS

Skazany w Monachium za pomocnictwo w mordzie na cztery lata i sześć miesięcy; wcześniej i później zapadały wobec niego inne wyroki.

Josef Scheungraber

1918–2015

oficer Wehrmachtu, dowódca kompanii, sprawca masakry w Falzano

Skazany na dożywocie we Włoszech w 2006 r. i w Niemczech w 2009 r.; nie rozpoczął odbywania kary ze względów zdrowotnych.

Julius Ludolf

1893–1947

kierownik podobozów Mauthausen, funkcjonariusz Waffen-SS

Skazany na śmierć 13 maja 1946 r. w głównym procesie Mauthausen; stracony 28 maja 1947 r. w Landsbergu.

Karl Ernst Möckel

1901–1948

kierownik administracji Auschwitz, funkcjonariusz SS

Skazany na śmierć w pierwszym procesie oświęcimskim; stracony 24 stycznia 1948 r.

Karl Frenzel

1911–1996

kierownik komanda kolejowego w Sobiborze

Skazany w 1966, w ponownym procesie w 1985 miał utrzymaną karę dożywocia za współsprawstwo zabójstwa co najmniej 150000 osób; odrębne dożywocie za zabójstwo 1 osoby również pozostało w mocy, a kara łączna stała się prawomocna w 1987.

Karl Genzken

1885–1957

szef służby medycznej Waffen-SS

Dnia 1947-08-20 uznano go za winnego zbrodni wojennych, zbrodni przeciwko ludzkości i członkostwa w zbrodniczej SS oraz skazano na dożywocie; karę zmniejszono do 20 lat, a 1954-04-17 został zwolniony warunkowo.

Karl Hass

1912–2004

oficer Sipo i SD uczestniczący w masakrze w Grotach Ardeatyńskich

Dnia 1998-03-07 sąd apelacyjny skazał go na dożywocie, wyrok utrzymano 1998-11-16, a karę wykonywano w areszcie domowym aż do jego śmierci 2004-04-21.

Karl-Friedrich Höcker

1911–2000

adiutant komendanta Auschwitz i Majdanka

W 1965 skazano go na 7 lat więzienia i zwolniono warunkowo w 1970-04, a 1989-05-03 sąd w Bielefeld wymierzył mu 4 lata za pomocnictwo w masowym mordzie w komorach gazowych Majdanka; zwolniono go w 1992.

Claus Schilling

1871–1946

lekarz prowadzący przymusowe eksperymenty malaryczne

Dnia 1945-12-13 amerykański sąd wojskowy w głównym procesie załogi Dachau skazał go na śmierć, a wyrok wykonano w Landsbergu 1946-05-28.

Karl Rahm

1907–1947

komendant getta Theresienstadt

Sąd w Litomierzycach skazał go na śmierć; wyrok wykonano 1947-04-30.

Klaus Dylewski

1916–2012

funkcjonariusz Wydziału Politycznego Auschwitz

Dnia 1965-08-19 skazano go na 5 lat za pomocnictwo do zabójstwa w 32 przypadkach obejmujących co najmniej 1530 ofiar; zwolniono go w 1968.

Kurt Eccarius

1905–1984

kierownik Zellenbau w KL Sachsenhausen

W 1947 skazano go na dożywotnią pracę przymusową, a 1969-12-22 sąd zachodnioniemiecki wymierzył karę łączną 8.5 roku, uznaną za odbytą po zaliczeniu wcześniejszej kary i aresztu.

Kurt Meyer

1910–1961

dowódca Waffen-SS skazany za zbrodnie na kanadyjskich jeńcach

W 1945 skazano go na śmierć, karę zamieniono na dożywocie, a 1954-09-07 został zwolniony.

Martin Gottfried Weiss

1905–1946

komendant KL Neuengamme, Dachau i Majdanek

Dnia 1945-12-13 amerykański sąd wojskowy skazał go na śmierć; wyrok wykonano w Landsbergu 1946-05-29.

Max Koegel

1895–1946

komendant KL Ravensbrück, Majdanek i Flossenbürg

Został schwytany w 1946, lecz 1946-06-26 popełnił samobójstwo w amerykańskim areszcie przed procesem; nie zapadł wobec niego wyrok.

Max Simon

1899–1961

dowódca Waffen-SS odpowiedzialny za masakry we Włoszech

Brytyjski sąd wojskowy w Padwie skazał go w 1947 na śmierć; w 1948 karę zmieniono na dożywocie, a 1954-11-30 został zwolniony.

Oswald Kaduk

1906–1997

Rapportführer Auschwitz skazany za zabójstwa i selekcje

Dnia 1947-08-25 sowiecki trybunał wojskowy skazał go na 25 lat pracy przymusowej, 1956-04-26 został ułaskawiony, a 1965-08-19 sąd we Frankfurcie skazał go na dożywocie za 10 zabójstw i współsprawstwo mordu w 2 przypadkach obejmujących co najmniej 1002 ofiary; zwolniono go w 1989.

Otto Förschner

1902–1946

komendant KL Mittelbau-Dora i kompleksu podobozów Kaufering

Skazany w głównym procesie załogi Dachau i stracony 28 maja 1946 r.

Otto Moll

1915–1946

komendant podobozu Fürstengrube i kierownik krematoriów Auschwitz-Birkenau

Skazany na śmierć przez amerykański sąd wojskowy i stracony 28 maja 1946 r.

Pery Broad

1921–1993

funkcjonariusz Wydziału Politycznego KL Auschwitz

Skazany we Frankfurcie na cztery lata za pomocnictwo w morderstwie w 22 przypadkach.

Ruth Neudeck

1920–1948

nadzorczyni SS i kierowniczka obozu śmierci Uckermark

W 1948 roku skazana na śmierć w trzecim procesie Ravensbrück i stracona.

Siegfried Seidl

1911–1947

komendant getta Theresienstadt

Skazany na śmierć w 1946 roku przez Volksgericht w Wiedniu i stracony.

Sigmund Rascher

1909–1945

lekarz SS prowadzący eksperymenty na więźniach KL Dachau

Nie stanął przed sądem; SS zabiła go 26 kwietnia 1945 roku w Dachau.

Stefan Baretzki

1919–1988

Blockführer i Kommandoführer komanda Kanada w Auschwitz-Birkenau

W 1965 roku skazany na dożywocie i dodatkowe 8 lat więzienia.

Theo Saevecke

1911–2000

dowódca niemieckiej Policji Bezpieczeństwa i SD w Mediolanie

W 1999 roku skazany zaocznie na dożywocie; wyroku nie odbył.

Victor Capesius

1907–1985

kierownik apteki SS w KL Auschwitz

W 1965 roku skazany na 9 lat więzienia; zwolniony w 1968 roku.

Waldemar Hoven

1903–1948

lekarz obozowy SS w KL Buchenwald

Skazany na śmierć w procesie lekarzy; stracony 2 czerwca 1948 r.

Waldemar Klingelhöfer

1900–1977

dowódca Vorkommando Moskau w Einsatzgruppe B

Skazany na śmierć; karę zamieniono na dożywocie, a w 1956 r. został zwolniony.

Walter Adolf Langleist

1893–1946

komendant kompleksu podobozów Kaufering KL Dachau

Skazany na śmierć w głównym procesie Dachau; stracony 28 maja 1946 r.

Walter Quakernack

1907–1946

komendant podobozów Laurahütte i Hannover-Mühlenberg

Skazany na śmierć w procesie Belsen; stracony 11 października 1946 r.

Walter Sonntag

1907–1948

lekarz garnizonowy i naczelny lekarz obozowy KL Ravensbrück

Skazany na śmierć w czwartym procesie Ravensbrück; stracony 17 września 1948 r.

Wilhelm Beiglböck

1905–1963

lekarz kierujący eksperymentami z wodą morską na więźniach KL Dachau

Skazany w 1947 r. na 15 lat więzienia; karę zmniejszono do 10 lat i zwolniono go przedterminowo w 1951 r.

Wilhelm Boger

1906–1977

funkcjonariusz sekcji śledczej i przesłuchań Wydziału Politycznego KL Auschwitz

Skazany w 1965 r. na dożywocie i dodatkowe 5 lat; zmarł w więzieniu 3 kwietnia 1977 r.

Wilhelm Dörr

1921–1945

zastępca dowódcy podobozu Kleinbodungen i kolumny ewakuacyjnej do Bergen-Belsen

Uznany za winnego w procesie Bergen-Belsen i stracony 13 grudnia 1945 r.

Wilhelm Simon

1900–1971

Arbeitseinsatzführer odpowiedzialny za przydział pracy więźniów w KL Mittelbau-Dora

Skazany 30 grudnia 1947 r. na dożywotnie więzienie; zwolniony przedterminowo w 1954 r.

Wilhelm Ritter von Leeb

1876–1956

dowódca wojskowy Wehrmachtu

Skazany w 1948 r. na 3 lata; karę uznano za odbytą w areszcie.

Wolfgang Seuss

1907–1979

funkcjonariusz personelu obozów koncentracyjnych

Skazany w 1960 r. na dożywocie; zwolniony w 1970 r.

Albert Lütkemeyer

1911–1947

funkcjonariusz kierownictwa obozu koncentracyjnego

Skazany na śmierć i stracony 26 czerwca 1947 r.

Albert Hugo Schuster

1912–1973

dowódca żandarmerii Ordnungspolizei

Stracony w 1973 r.; w 1994 r. karę pośmiertnie obniżono do dożywocia.

Benno Orendi

1918–1948

lekarz obozowy SS w KL Ravensbrück i KL Stutthof

Skazany w czwartym procesie Ravensbrück i stracony 17 września 1948 r.

Engelbert Valentin Niedermeyer

1911–1946

blokowy i nadzorca komanda przy krematorium KL Dachau

Skazany w głównym procesie Dachau i stracony 28 maja 1946 r.

Friedrich Boßhammer

1906–1972

funkcjonariusz RSHA odpowiedzialny za deportacje

Nieprawomocnie skazany w 1972 r. na dożywocie; zmarł podczas apelacji.

Heinrich Andergassen

1908–1946

oficer Gestapo i SD

Skazany na śmierć i stracony 26 lipca 1946 r.

Heinrich Eisenhöfer

1893–1947

funkcjonariusz administracji obozowej

Skazany na śmierć i stracony pod koniec maja 1947 r.

Heinrich Josten

1893–1948

oficer SS przy areszcie obozowym i kompanii wartowniczej KL Auschwitz

Skazany w procesie krakowskim załogi Auschwitz i stracony 24 stycznia 1948 r.

Hermann Helbig

1902–1948

kierownik komanda krematorium i członek Kommando 99 w KL Buchenwald

Skazany w głównym procesie Buchenwaldu i stracony 19 listopada 1948 r.

Josef Jarolin

1904–1946

Rapportführer i trzeci Schutzhaftlagerführer w Dachau, następnie kierownik podobozu Allach

Skazany w głównym procesie Dachau i stracony 28 maja 1946 r.

Josef Niedermayer

1920–1947

kierownik więzienia obozowego i blokowy bloku 20 w KL Mauthausen

Skazany w głównym procesie Mauthausen i stracony 28 maja 1947 r.

Josef Remmele

1903–1948

Rapportführer w Dachau i kierownik podobozów Auschwitz Eintrachthütte oraz Jawischowitz

Skazany przez amerykański sąd wojskowy i stracony w Landsbergu w 1948 r.

Josef Seuss

1906–1946

SS-Hauptscharführer, dowódca komand pracy i funkcjonariusz kierowniczy systemu KL Dachau

Uznany za winnego 13 grudnia 1945 r. i stracony 28 maja 1946 r.

Max Schobert

1904–1948

Schutzhaftlagerführer KL Buchenwald

Skazany na śmierć 14 sierpnia 1947 r. i stracony 19 listopada 1948 r.

Michael Redwitz

1900–1946

Schutzhaftlagerführer KL Dachau odpowiedzialny za dyscyplinę i kary obozowe

Skazany 13 grudnia 1945 r. na śmierć; stracony 29 maja 1946 r.

Otto Lätsch

1905–1948

Lagerführer podobozu Auschwitz Gleiwitz IV

Skazany 22 grudnia 1947 r. na śmierć; stracony 24 stycznia 1948 r.

Paul Hermann Feustel

1899–1973

kierownik placówek Gestapo w Kolínie i Benešovie odpowiedzialny za represje i egzekucje

Skazany 11 grudnia 1972 r. na śmierć; stracony 8 maja 1973 r.

Paul Szczurek

1908–1948

strażnik i Blockführer KL Auschwitz uczestniczący w selekcjach i zabójstwach więźniów

Skazany 22 grudnia 1947 r. na śmierć; stracony 24 stycznia 1948 r.

Percival “Percy” Treite

1911–1947

lekarz SS w KL Ravensbrück wykonujący przymusowe aborcje i sterylizacje

Skazany 3 lutego 1947 r. na śmierć; popełnił samobójstwo 8 kwietnia 1947 r. przed wykonaniem wyroku.

Rolf Rosenthal

1911–1947

lekarz SS w KL Ravensbrück uczestniczący w przymusowych aborcjach i zbrodniczych zabiegach

Skazany 3 lutego 1947 r. na śmierć; stracony 3 maja 1947 r.

Waldemar Wolter

1908–1947

naczelny lekarz SS w KL Mauthausen

Skazany na śmierć w głównym procesie Mauthausen i stracony 28 maja 1947 r.

Wilhelm Gerhard Gehring

1901–1948

esesman kierujący blokiem i aresztem w Auschwitz, uczestnik egzekucji

Skazany na śmierć przez Najwyższy Trybunał Narodowy w 1947 r. i stracony 24 stycznia 1948 r.

Wilhelm Schäfer

1911–1961

SS-Hauptscharführer, członek Kommando 99 w KL Buchenwald

Skazany 20 maja 1961 r. na śmierć przez Sąd Najwyższy NRD; stracony 16 czerwca 1961 r.

Wilhelm Wagner

1904–1946

SS-Hauptscharführer, kierownik komand pracy więźniów i komendant podobozu Landsberg

Skazany 13 grudnia 1945 r. na śmierć przez powieszenie; stracony 29 maja 1946 r.

Willi Mentz

1904–1978

SS-Unterscharführer, strzelec w pozornym lazarecie obozu zagłady Treblinka II

Skazany 3 września 1965 r. na dożywotnie ciężkie więzienie; apelacje oddalono 30 czerwca 1970 r.; zwolniony 31 marca 1978 r. ze względów zdrowotnych.

Alfred Kramer

1898–1946

SS-Oberscharführer, komendant podobozu Kaufering I

Skazany 13 grudnia 1945 r. na śmierć przez powieszenie; stracony 29 maja 1946 r.

Andreas Trum

1920–1947

Rapportführer i Arbeitseinsatzführer KL Mauthausen odpowiedzialny za kary, egzekucje i pracę więźniów

Skazany 13 maja 1946 r. na śmierć; stracony 28 maja 1947 r.

Arno Lippmann

1890–1946

SS-Obersturmführer, komendant podobozów Kaufering II i VII

Skazany 13 grudnia 1945 r. na śmierć przez powieszenie; stracony 29 maja 1946 r.

Arnold Strippel

1911–1994

Rapportführer KL Buchenwald, później komendant i kierownik sieci podobozów

Po wznowieniu procesu skazany w 1970 r. na 6 lat za pomocnictwo w zbiorowym mordzie 21 więźniów; w 1981 r. skazany także na 3 lata i 6 miesięcy za pomocnictwo w mordzie w Majdanku.

Ernst von Leyser

1889–1962

generał piechoty Wehrmachtu i dowódca korpusu

W 1948 r. uznano go za winnego w punktach 3 i 4 i skazano na 10 lat; zwolniono go w 1951 r.

Ernst Wilhelm Bohle

1903–1960

szef Organizacji Zagranicznej NSDAP

W Procesie Ministerstw przyznał się do świadomego członkostwa w zbrodniczej SS, otrzymał 5 lat i został zwolniony w grudniu 1949 r.

Friedrich Engel

1909–2006

dowódca Sipo i SD w Genui

W 1999 r. skazano go zaocznie we Włoszech na dożywocie; niemiecki wyrok 7 lat z 2002 r. BGH uchylił w 2004 r. i zakończył postępowanie.

Fritz Hintermayer

1911–1946

naczelny lekarz obozowy KL Dachau

13 grudnia 1945 r. skazano go na śmierć; wyrok wykonano 29 maja 1946 r. w Landsbergu.

Heinrich Schmitz

1896–1948

lekarz kontraktowy w KL Flossenbürg

Skazany na śmierć i stracony 26 listopada 1948 r.

Hermann Becker-Freyseng

1910–1961

referent medycyny lotniczej w służbie medycznej Luftwaffe

Skazany na 20 lat; karę zmniejszono do 10 lat, zwolniony w listopadzie 1952 r.

Kurt Emil Schmutzler

1895–1948

komendant podobozu Wiener Neudorf

23 czerwca 1947 r. amerykański sąd wojskowy skazał go na śmierć; 29 października 1948 r. został stracony w Landsbergu.

Simon Kiern

1913–1946

Blockführer i kancelista w KL Dachau

13 grudnia 1945 r. skazany na śmierć; wyrok wykonano 28 maja 1946 r.

Wilhelm Henkel

1909–1947

dentysta obozowy KL Mauthausen

13 maja 1946 r. skazany na śmierć; wyrok wykonano 28 maja 1947 r.

Willi Tessmann

1908–1948

komendant więzienia policyjnego Fuhlsbüttel

We wrześniu 1947 r. skazany na śmierć; wyrok wykonano 29 stycznia 1948 r.

Albert Schwartz

1905–1984

kierownik organizacji pracy przymusowej więźniów w KL Buchenwald i KL Mittelbau

skazany na śmierć w 1947 r.; w 1948 r. kara zamieniona na dożywocie; zwolniony w 1954 r.

Heinrich August Bender

1909–2005

lekarz SS w KL Buchenwald uczestniczący w selekcjach więźniów

skazany na 10 lat w 1947 r.; kara obniżona do 3 lat; zwolniony w 1948 r.

August Richard Ruhnke

1890–1947

zastępca kierownika podobozu Riederloh, skazany za zabójstwa więźniów

18 kwietnia 1947 r. skazany na śmierć za zabójstwo co najmniej 19 więźniów; stracony 14 listopada 1947 r.

Emil Euler

1884–1950

dowódca kompanii wartowniczych Waffen-SS w Ebensee i kompleksie Mauthausen

w 1947 r. skazany na 10 lat; ekstradowany do Polski, ponownie skazany i stracony 13 września 1950 r.