IV Krąg IV z VII
Panowie prowincji
Namiestnicy okupowanych ziem i szefowie zbrodniczych programów — gauleiterzy, HSSPF, „T4”, praca przymusowa.
Krąg IV obejmuje ludzi, którym reżim powierzył władzę nad całymi prowincjami podbitej Europy lub kierownictwo wyodrębnionych programów zbrodni. Wspólnym mechanizmem odpowiedzialności jest tu sprawowanie zwierzchnictwa terytorialnego albo programowego: przekładali oni politykę państwa na rozkazy, wysiedlenia, rozstrzeliwania i deportacje, którym podlegały miliony ludzi. Funkcje tego szczebla to generalni gubernatorzy i komisarze Rzeszy, gauleiterzy i namiestnicy okupowanych okręgów, wyżsi dowódcy SS i policji (HSSPF) oraz organizatorzy pracy przymusowej i akcji „T4”. Odpowiadają oni za zbrodnie przeciwko ludzkości, zbrodnie wojenne i ludobójstwo — za Zagładę Żydów, mordowanie Polaków, obywateli ZSRR i innych narodów, za głód, terror i śmiertelne wyzysk pracy niewolniczej. Rozpiętość powojennych rozliczeń jest tu szeroka: część stanęła przed Międzynarodowym Trybunałem Wojskowym oraz sądami polskimi, czechosłowackimi i sowieckimi i została stracona, inni zmarli w więzieniu, popełnili samobójstwo lub — jak niektórzy dowódcy SS — uniknęli kary i dożyli spokojnej starości w powojennych Niemczech.

Hans Frank
1900–1946Generalny gubernator okupowanej Polski (1939–1945), stracony w Norymberdze
stracony w 1946 r.
Alfred Rosenberg
1893–1946Główny ideolog NSDAP i minister Rzeszy ds. okupowanych terytoriów wschodnich.
stracony w 1946 r.
Fritz Sauckel
1894–1946Generalny pełnomocnik ds. zatrudnienia III Rzeszy; organizator pracy przymusowej
stracony w 1946 r.
Albert Speer
1905–1981Minister uzbrojenia III Rzeszy; imperium zbrojeniowe oparte na pracy przymusowej
skazany; zmarł w 1981 r.
Karl Brandt
1904–1948Lekarz przyboczny Hitlera i współkierownik akcji „T4”; stracony w 1948 r.
stracony w 1948 r.
Philipp Bouhler
1899–1945Szef Kancelarii Führera NSDAP, współorganizator akcji „T4”
samobójstwo w niewoli (1945)
Arthur Seyss-Inquart
1892–1946Komisarz Rzeszy na okupowane Niderlandy; odpowiada za Zagładę holenderskich Żydów
stracony w 1946 r.
Friedrich Jeckeln
1895–1946Wyższy Dowódca SS i Policji; organizator masowych rozstrzeliwań na Wschodzie
stracony w 1946 r.
Arthur Greiser
1897–1946Gauleiter i namiestnik Rzeszy Kraju Warty; wysiedlenia Polaków i zagłada w Chełmnie
stracony w 1946 r.
Erich Koch
1896–1986Gauleiter Prus Wschodnich i Komisarz Rzeszy Ukrainy; terror, głód, deportacje
zmarł w więzieniu (1986)
Kurt Daluege
1897–1946Szef Policji Porządkowej (Orpo) i p.o. protektora Czech i Moraw; zagłada Lidic
stracony w 1946 r.
Wilhelm Koppe
1896–1975Wyższy Dowódca SS i Policji w Kraju Warty i Generalnym Gubernatorstwie
uniknął odpowiedzialności; zmarł w 1975 r.
Friedrich-Wilhelm Krüger
1894–1945Wyższy Dowódca SS i Policji w Generalnym Gubernatorstwie (1939–1943)
samobójstwo (1945)Albert Forster
1902–1952Gauleiter i namiestnik Rzeszy Okręgu Gdańsk-Prusy Zachodnie; eksterminacja Pomorza
stracony w 1952 r.
Erich von dem Bach-Zelewski
1899–1972Szef formacji Bandenkampf na Wschodzie; dowódca sił tłumiących Powstanie Warszawskie
skazany / więzienie (1972)
Herbert Backe
1896–1947Minister żywności Rzeszy, twórca ludobójczego Planu Głodu (Hungerplan)
samobójstwo (1947)
Viktor Brack
1904–1948Szef urzędu w Kancelarii Führera; organizator „eutanazji” Aktion T4
stracony (1948)
Hanns Albin Rauter
1895–1949Wyższy Dowódca SS i Policji w okupowanej Holandii; deportacja holenderskich Żydów
stracony (1949).jpg?width=200)
Karl Oberg
1897–1965Wyższy Dowódca SS i Policji we Francji, „Rzeźnik Paryża”
skazany / więzienie (1965)
Edmund Veesenmayer
1904–1977Pełnomocnik Rzeszy na Węgrzech; nadzorował deportację ok. 437 tys. Żydów do Auschwitz
skazany / więzienie (1977)
Hans-Adolf Prützmann
1901–1945Wyższy Dowódca SS i Policji (HSSPF) na Wschodzie — nadzór nad Zagładą na Bałtyku i Ukrainie
samobójstwo (1945)Hans-Joachim Riecke
1899–1986Sekretarz stanu ds. wyżywienia; główny wykonawca zbrodniczego Planu Głodowego
los powojenny (1986)
Hinrich Lohse
1896–1964Gauleiter Szlezwiku-Holsztynu i Komisarz Rzeszy dla Ostlandu
skazany / więzienie (1964)
Jakob Sporrenberg
1902–1952Dowódca SS i Policji w dystrykcie lubelskim, organizator masakry „Erntefest” (1943)
stracony (1952)
Josef Bühler
1904–1948Sekretarz stanu i zastępca Hansa Franka w Generalnym Gubernatorstwie
stracony (1948)
Karl Hermann Frank
1898–1946HSSPF i Minister Państwowy Protektoratu Czech i Moraw; sprawca zagłady Lidic
stracony (1946)
Konrad Meyer
1901–1973Szef Biura Planowania RKFDV, główny autor Generalplan Ost
skazany / więzienie (1973).jpg?width=200)
Ludolf-Hermann von Alvensleben
1901–1970Dowódca Selbstschutzu w Prusach Zachodnich, sprawca masowych egzekucji 1939 r.
uniknął pełnej odpowiedzialności (1970)
Ludwig Fischer
1905–1947Gubernator dystryktu warszawskiego, administracyjny sprawca getta warszawskiego
stracony (1947).jpg?width=200)
Ulrich Greifelt
1896–1949Szef sztabu RKFDV; wysiedlenia i germanizacja w ramach Generalplan Ost
skazany / więzienie (1949)
Wilhelm Kube
1887–1943Cywilny zwierzchnik okupowanej Białorusi (Generalkommissar für Weißruthenien), 1941–1943
zginął w czasie wojny (1943)
Werner Best
1903–1989prawnik i funkcjonariusz kierownictwa Sipo/SD współorganizujący Einsatzgruppen na kampanię 1939 roku
uniknął pełnego rozliczenia
Udo von Woyrsch
1895–1983dowódca specjalnej grupy operacyjnej SS i policji na Górnym Śląsku w 1939 roku
uniknął pełnego rozliczenia
Richard Hildebrandt
1897–1952wyższy dowódca SS i policji w Okręgu Rzeszy Gdańsk–Prusy Zachodnie
stracony (1952)
Eberhard Schöngarth
1903–1946dowódca Sipo i SD w Generalnym Gubernatorstwie
stracony (1946)
Otto Wächter
1901–1949gubernator dystryktu krakowskiego, a następnie galicyjskiego
uniknął pełnego rozliczenia.jpg?width=400)
Fritz Katzmann
1906–1957dowódca SS i policji w dystryktach radomskim i Galicja
uniknął pełnego rozliczenia.jpg?width=400)
Richard Wendler
1898–1972gubernator dystryktów krakowskiego i lubelskiego
uniknął pełnego rozliczenia
Werner Lorenz
1891–1974szef Hauptamt Volksdeutsche Mittelstelle
uniknął pełnego rozliczenia
Otto Hofmann
1896–1982szef Głównego Urzędu Rasy i Osadnictwa SS
uniknął pełnego rozliczenia.jpg?width=400)
Wolfram von Richthofen
1895–1945dowódca Luftwaffe kierujący działaniami lotniczymi podczas napaści na Polskę
uniknął pełnego rozliczenia
Alexander Löhr
1885–1947dowódca Luftflotte 4 podczas napaści na Polskę
stracony (1947)
Friedrich Uebelhoer
1893–?prezydent rejencji kaliskiej, autor zarządzenia o utworzeniu getta łódzkiego
zaginął; uznany za zmarłego.jpg?width=400)
Walter Braemer
1883–1955dowódca wojskowy Bydgoszczy i okręgu tyłowego we wrześniu 1939 roku
internowany; niesądzony za Bydgoszcz
Ernst Zörner
1895–?gubernator dystryktu lubelskiego Generalnego Gubernatorstwa
zaginął po 1945 r.; w 1960 r. uznany sądownie za zmarłegoWalther Bierkamp
1901–1945dowódca Einsatzgruppe D, następnie dowódca Policji Bezpieczeństwa i SD (BdS) w Generalnym Gubernatorstwie
popełnił samobójstwo 15 maja 1945 r.; nie został osądzony
Rudolf Creutz
1896–1980zastępca Ulricha Greifelta i szef Amtsgruppe A w Głównym Urzędzie Sztabowym Komisarza Rzeszy do spraw Umacniania Niemczyzny
skazany na 15 lat; kara zmniejszona; zwolniony w 1951 r.
Harald Turner
1891–1947szef sztabu administracyjnego niemieckiego dowódcy wojskowego w okupowanej Serbii
skazany na śmierć w Belgradzie; stracony 9 marca 1947 r.Wilhelm Keppler
1882–1960sekretarz stanu i funkcjonariusz gospodarczy uczestniczący w utworzeniu Deutsche Umsiedlungs-Treuhand oraz organizacji przejmowania mienia wysiedlonych
skazany na 10 lat; zwolniony w 1951 r.
Ferdinand von Sammern-Frankenegg
1897–1944dowódca SS i Policji w dystrykcie warszawskim; kierujący deportacjami podczas Grossaktion i pierwszym atakiem na getto 19 kwietnia 1943 r.
nie był sądzony; zginął 20 września 1944 r. w walce z partyzantami jugosłowiańskimiRolf-Heinz Höppner
1910–1998faktyczny kierownik Centrali Przesiedleńczej w Poznaniu i szef odcinka SD w Kraju Warty
skazany na dożywocie w 1949 r.; zwolniony po amnestii na początku 1957 r.
Paul Nitsche
1876–1948psychiatra, naczelny rzeczoznawca i od końca 1941 roku kierownik medycznego pionu Aktion T4
skazany na śmierć za zbrodnie przeciwko ludzkości; stracony w 1948 r.
Alexander von Falkenhausen
1878–1966wojskowy gubernator okupowanej Belgii i północnej Francji
skazany w Belgii w 1951 r. na 12 lat ciężkich robót; zwolniony po zaliczeniu wcześniejszego pozbawienia wolności.jpg?width=400)
Günther Pancke
1899–1973wyższy dowódca SS i policji w okupowanej Danii
skazany w Danii w 1948 r. na 20 lat więzienia; ułaskawiony i wydalony w 1953 r.
Konstantin von Neurath
1873–1956minister spraw zagranicznych Rzeszy w latach 1932–1938 i Protektor Rzeszy Czech i Moraw w latach 1939–1941
skazany przez MTW na 15 lat więzienia; zwolniony w 1954 r. ze względów zdrowotnych po odbyciu ośmiu latAugust Eigruber
1907–1947Gauleiter i namiestnik Rzeszy w Reichsgau Oberdonau
skazany na śmierć w procesie Mauthausen; stracony 28 maja 1947 r.August Meyszner
1886–1947Wyższy Dowódca SS i Policji w okupowanej Serbii
skazany na śmierć w Belgradzie; stracony 24 stycznia 1947 r.Eberhard Herf
1887–1946SS-Brigadeführer i generał major policji, dowódca Ordnungspolizei na okupowanej Białorusi
skazany na śmierć przez radziecki trybunał wojskowy i stracony w 1946 r.Fritz Suhren
1908–1950Fritz Suhren, komendant Ravensbrück, odpowiedzialny za pracę przymusową i marsze ewakuacyjne, stracony w 1950 r.
skazany na śmierć przez sąd francuski; stracony w 1950 r. (dzień egzekucji sporny)Hanns Elard Ludin
1905–1947niemiecki poseł w Bratysławie, uczestnik uzgodnień deportacyjnych i wysłannik represyjnych żądań Rzeszy
skazany na śmierć przez Sąd Narodowy w Bratysławie; stracony 9 grudnia 1947 r.Hermann Höfle
1898–1947Hermann Höfle 1898, generał SS na Słowacji, tłumienie powstania, skazany i stracony w Bratysławie
skazany na śmierć przez Sąd Narodowy w Bratysławie i straconyJosias zu Waldeck und Pyrmont
1896–1967SS-Obergruppenführer, wyższy dowódca SS i policji, Buchenwald
Skazany w sierpniu 1947 r. na dożywocie; karę złagodzono do dwudziestu lat i zwolniono go w listopadzie 1950 r.Karl Fiehler
1895–1969nadburmistrz Monachium i Reichsleiter NSDAP
W 1949-01 monachijska izba denazyfikacyjna uznała go za obciążonego kategorii II i wymierzyła 2 lata obozu pracy, zaliczone na poczet internowania, oraz 12-letni zakaz wykonywania zawodu; nie był to wyrok karny za zbrodnie Holokaustu.Karl Gutenberger
1905–1961Wyższy Dowódca SS i Policji „West”
Dnia 1948-10-20 brytyjski sąd wojskowy skazał go na 12 lat więzienia, a 1953-03-10 sąd w Akwizgranie wymierzył mu 2 lata i 6 miesięcy za pomocnictwo w zabójstwie Franza Oppenhoffa; 1953-05-09 został ułaskawiony i zwolniony.Robert Heinrich Wagner
1895–1946Gauleiter Badenii i szef niemieckiej administracji cywilnej w okupowanej Alzacji
Skazany przez francuski trybunał wojskowy na śmierć i stracony 14 sierpnia 1946 r.Walter Schellenberg
1910–1952szef Amt VI RSHA, zagranicznego wywiadu SD
Skazany na sześć lat więzienia w procesie ministerstw; zwolniony w grudniu 1950 r.Dietrich Klagges
1891–1971minister-prezydent Wolnego Państwa Brunszwik
W 1950 r. skazano go na dożywocie za zbrodnie przeciw ludzkości; po uchyleniu wyroku w 1952 r. otrzymał 15 lat i został zwolniony w 1957 r.Ewald Jauch
1902–1946komendant podobozu Bullenhuser Damm
W 1946 r. brytyjski sąd wojskowy skazał go na śmierć; został stracony 11 października 1946 r.Franz Böttger
1888–1946Arbeitsführer i Rapportführer w KL Dachau
13 grudnia 1945 r. skazano go na śmierć; wyrok wykonano 29 maja 1946 r. w Landsbergu.Friedrich Opitz
1898–1948kierownik zakładu Texled przy KL Ravensbrück
W listopadzie 1947 r. brytyjski sąd skazał go na śmierć; został stracony 26 lutego 1948 r. w Hameln.Friedrich Karl Wilhelm
1890–1948kierujący sanitariusz SS w KL Buchenwald
14 sierpnia 1947 r. skazano go na śmierć; wyrok wykonano 26 listopada 1948 r. w Landsbergu.Fritz Kraemer
1900–1959szef sztabu 6. Armii Pancernej SS
Skazany na 10 lat więzienia; zwolniony w 1952 r.Gerhard Rose
1896–1992lekarz Luftwaffe i inicjator doświadczeń nad szczepionkami przeciw tyfusowi na więźniach
Skazany na dożywocie; karę zamieniono na 15 lat, zwolniony w czerwcu 1955 r.Gunter d’Alquen
1910–1998redaktor naczelny „Das Schwarze Korps” i dowódca propagandy Waffen-SS
W denazyfikacji uznany za głównego winowajcę; otrzymał 10 lat pozbawienia wolności i kary pieniężne.Heinz Karl Fanslau
1909–1987szef Urzędu A V i zastępca szefa Grupy Urzędów A WVHA
Skazany w procesie Pohla; po redukcjach zwolniony w marcu 1954 r.; ponownie skazany na 3 lata w 1963 r.Karl Kaufmann
1900–1969Gauleiter i Reichsstatthalter Hamburga
Aresztowany 4 maja 1945 r., pozostawał internowany do grudnia 1948 r.; w 1951 r. sklasyfikowano go jako „minderbelastet” w grupie III. Nie zapadł wobec niego wyrok karny za zbrodnie nazistowskie.Martin Mutschmann
1879–1947Gauleiter i Reichsstatthalter Saksonii
30 stycznia 1947 r. Kolegium Wojskowe Sądu Najwyższego ZSRR skazało go na śmierć; 14 lutego 1947 r. wyrok wykonano w Moskwie.
Walter Buch
1883–1949najwyższy sędzia partyjny NSDAP i Reichsleiter
W lipcu 1949 r. zaliczony do głównych winowajców; karę zmniejszono do trzech i pół roku i uznano za odbytą.