Heinz Karl Fanslau
szef Urzędu A V i zastępca szefa Grupy Urzędów A WVHA. Obszar działania: Berlin i system obozów koncentracyjnych. Profil opisuje funkcję i sprawczość bez rankingu liczby ofiar.
Ustalenia potwierdzone
- Heinz Karl Fanslau urodził się 6 czerwca 1909 r. w Düringshofie i zmarł 10 marca 1987 r. w Monachium. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
- W WVHA Fanslau kierował sprawami personalnymi, obejmującymi nabór, awanse, przydziały i przeniesienia personelu, również do i z obozów koncentracyjnych. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
- Trybunał ustalił, że znał niewolniczy charakter pracy więźniów i odgrywał istotną rolę w administracyjnym utrzymywaniu tego systemu; odrębnie w 1963 r. skazano go za pomocnictwo w zabójstwie Franza Bläsnera podczas czystki z 1934 r. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
- W procesie Pohla otrzymał 25 lat więzienia, po kontroli 20 lat, a następnie 15 lat; zwolniono go w marcu 1954 r. W 1963 r. sąd w Monachium wymierzył mu 3 lata więzienia za pomocnictwo w zabójstwie. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
Znaczenie w łańcuchu odpowiedzialności
Profil przypisuje Heinz Karl Fanslau wyłącznie udokumentowaną rolę i czyny opisane w przywołanych źródłach, bez przenoszenia na niego wszystkich zbrodni instytucji lub jednostek, z którymi był związany. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
Typ odpowiedzialności: administracyjna · organizacyjna · pomocnictwo w zabójstwie. Mechanizmy: administracja Głównego Urzędu Gospodarczo-Administracyjnego SS (WVHA), praca przymusowa, morderstwa indywidualne.
Najważniejsze zdarzenia
- W latach 1942–1945 jako szef Urzędu A V, a następnie zastępca szefa Grupy Urzędów A, współzarządzał personelem WVHA i administracją systemu obozowego. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
- 3 listopada 1947 r. został uznany za winnego w procesie Pohla; 11 sierpnia 1948 r. karę obniżono do 20 lat, później do 15 lat, a w marcu 1954 r. został zwolniony. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
Krąg opisuje poziom władzy, funkcję i sprawczość. Odpowiedzialność wielu osób może dotyczyć tego samego łańcucha zbrodni, dlatego danych o ofiarach nie sumuje się między profilami.
Powojenne rozliczenie
Po zwolnieniu z Landsbergu w marcu 1954 r. stanął ponownie przed sądem i w 1963 r. otrzymał 3 lata więzienia za pomocnictwo w zabójstwie Franza Bläsnera; wykorzystane źródła nie ustalają sposobu wykonania tej drugiej kary. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
Granice ustaleń
Trybunał w procesie Pohla wyraźnie uznał, że zarzuty osobistych okrucieństw Fanslau na Ukrainie nie zostały udowodnione ponad rozsądną wątpliwość; profil ich nie przypisuje. Odrębny czyn z 1934 r. opisano zgodnie z kwalifikacją pomocnictwa w zabójstwie, bez rozszerzania jej na inne czyny. Nie ustalamy indywidualnej liczby ofiar i nie przypisujemy dodatkowych rozkazów ani czynów bez wyraźnego ustalenia źródłowego. Nie znaleziono portretu z jednoznacznie udokumentowanymi prawami do publikacji. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
Źródła
Źródła dobrano tak, aby łączyć dokumentację instytucjonalną lub procesową z niezależnym opracowaniem.