II Krąg II z VII

Strategiczny rdzeń reżimu

Ścisłe jądro przywództwa państwa, partii i SS — współdecydenci eksterminacji.

Krąg drugi obejmuje ludzi, którzy stali najbliżej dyktatora i wraz z nim wytyczali politykę III Rzeszy. Nie byli wykonawcami rozkazów — sami je tworzyli, nadawali im kierunek i uruchamiali machinę zbrodni. W ich rękach skupiały się kluczowe dźwignie władzy: aparat bezpieczeństwa i policja (Reichsführer-SS oraz szef Głównego Urzędu Bezpieczeństwa Rzeszy), gospodarka wojenna i lotnictwo, propaganda państwowa oraz kancelaria partii kontrolująca dostęp do Hitlera. To oni współdecydowali o eksterminacji Żydów, planowej zagładzie kolejnych grup i o wojnie napastniczej — ponoszą odpowiedzialność za zbrodnie przeciwko ludzkości, zbrodnie wojenne i ludobójstwo. Powojenne rozliczenia tego kręgu były niepełne: część zdołała uniknąć wyroku, odbierając sobie życie w niewoli lub w obliczu klęski; jeden zginął jeszcze w trakcie wojny; jeden został osądzony i skazany na śmierć przed Międzynarodowym Trybunałem Wojskowym, inny — skazany zaocznie. Żaden z nich nie odpokutował swoich win wobec ofiar, lecz dokumentacja ich odpowiedzialności pozostaje przestrogą.

Heinrich Himmler

1900–1945

Reichsführer-SS i szef policji, główny organizator Zagłady i systemu obozów

samobójstwo w niewoli (1945)

Hermann Göring

1893–1946

Druga osoba III Rzeszy, twórca Gestapo i dowódca Luftwaffe

samobójstwo w niewoli (1946)

Reinhard Heydrich

1904–1942

Szef RSHA i jeden z głównych architektów Zagłady Żydów

zginął w 1942 r.

Joseph Goebbels

1897–1945

Minister propagandy III Rzeszy i gauleiter Berlina; podżegacz do zagłady Żydów.

samobójstwo (1945)

Martin Bormann

1900–1945

Szef Kancelarii Partii NSDAP i sekretarz Hitlera; szara eminencja reżimu.

uniknął odpowiedzialności; zmarł w 1945 r. — skazany zaocznie na śmierć (MTW)

Robert Ley

1890–1945

Reichsleiter NSDAP i szef Niemieckiego Frontu Pracy (DAF); wyzysk robotników przymusowych

samobójstwo (1945)

Gottlob Berger

1896–1975

Szef Głównego Urzędu SS, twórca rekrutacji Waffen-SS, nadzorca obozów jenieckich

skazany / więzienie (1975)

Richard Walther Darré

1895–1953

Ideolog „Krwi i Gleby”, minister rolnictwa Rzeszy i szef RuSHA

skazany / więzienie (1953)

Gustav Adolf Steengracht von Moyland

1902–1969

sekretarz stanu w nazistowskim Ministerstwie Spraw Zagranicznych w latach 1943–1945

skazany w procesie ministerstw; kara po rewizji 5 lat

Rudolf Heß

1894–1987

zastępca Hitlera w kierownictwie NSDAP i minister Rzeszy bez teki

W 1946 roku skazany w Norymberdze na dożywotnie więzienie.

Erich Adam Dinges

1911–1953

kierowca w KL Auschwitz

22 grudnia 1947 r. skazano go na 5 lat więzienia; wyszedł na wolność w 1952 r.

Oskar Schröder

1891–1959

szef służby medycznej Luftwaffe

W 1947 r. skazany na dożywocie; karę zmniejszono do 15 lat; warunkowo zwolniony 1 kwietnia 1954 r.

Robert Mulka

1895–1969

adiutant komendanta KL Auschwitz

W 1965 r. skazany na 14 lat ciężkiego więzienia; 20 lutego 1968 r. zwolniony z aresztu.

Siegfried Handloser

1885–1954

szef służby medycznej Wehrmachtu

W 1947 r. skazany na dożywocie; 31 stycznia 1951 r. karę zmniejszono do 20 lat; w 1954 r. jej wykonywanie przerwano z powodów zdrowotnych.