Alexander von Falkenhausen
wojskowy gubernator okupowanej Belgii i północnej Francji. Obszar działania: Belgia · północna Francja. Profil opisuje funkcję i sprawczość bez rankingu liczby ofiar.
Ustalenia potwierdzone
- Od maja 1940 do lipca 1944 roku von Falkenhausen sprawował urząd wojskowego gubernatora Belgii i północnej Francji.
- Jego dekret z 19 września 1941 roku obejmował politycznych więźniów systemem zakładników; wcześniejsze i późniejsze obwieszczenia wojskowej administracji zapowiadały egzekucje w odpowiedzi na akty oporu.
- W postępowaniu belgijskim przypisano mu odpowiedzialność za śmierć 233 zakładników, aresztowanie i deportację Żydów oraz deportację robotników przymusowych. Sam przyznał przed Międzynarodowym Trybunałem Wojskowym, że promulgował rozporządzenie z 6 października 1942 roku dotyczące obowiązkowej pracy w Niemczech.
- Brabancki sąd wojskowy skazał go 13 marca 1951 roku na dwanaście lat ciężkich robót; po zaliczeniu wcześniejszego pozbawienia wolności został wkrótce zwolniony i wydalony do Niemiec.
Znaczenie w łańcuchu odpowiedzialności
Von Falkenhausen pokazuje administrację wojskową jako aparat jednocześnie normotwórczy i represyjny: rozporządzenia o zakładnikach i pracy przymusowej zapewniały ramy dla egzekucji, aresztowań i deportacji. Jego kontakty z niemiecką opozycją nie usuwają odpowiedzialności ustalonej przez belgijski sąd.
Typ odpowiedzialności: zarządcza · rozkazodawcza · nadzorcza. Mechanizmy: wojskowy zarząd okupacyjny, system zakładników i egzekucji odwetowych, praca przymusowa i deportacje.
Najważniejsze zdarzenia
- objęcie wojskowego gubernatorstwa Belgii i północnej Francji w maju 1940 roku
- dekret o zakładnikach z 19 września 1941 roku
- promulgowanie rozporządzenia o pracy obowiązkowej 6 października 1942 roku
- wyrok brabanckiego sądu wojskowego 13 marca 1951 roku
Krąg opisuje poziom władzy, funkcję i sprawczość. Odpowiedzialność wielu osób może dotyczyć tego samego łańcucha zbrodni, dlatego danych o ofiarach nie sumuje się między profilami.
Powojenne rozliczenie
Po usunięciu ze stanowiska i uwięzieniu przez reżim nazistowski został po wojnie przekazany Belgii. W 1951 roku skazano go na dwanaście lat ciężkich robót. Zaliczenie długoletniego pozbawienia wolności sprawiło, że wkrótce po wyroku opuścił więzienie i wrócił do Niemiec; zmarł w 1966 roku.
Granice ustaleń
Kompetencje von Falkenhausena, szefa administracji Eggerta Reedera oraz struktur Sipo i SD nakładały się. Profil przypisuje gubernatorowi jego rozporządzenia, wiedzę, nadzór i zakres ustalony w wyroku, nie osobisty wybór każdego zakładnika, robotnika lub deportowanego Żyda. Źródła równocześnie dokumentują jego konflikty z nazistowskim kierownictwem i kontakty z opozycją; nie są one podstawą do pomniejszenia udokumentowanych represji.
Źródła
Źródła dobrano tak, aby łączyć dokumentację instytucjonalną lub procesową z niezależnym opracowaniem.