Eberhard Herf

skazany na śmierć przez radziecki trybunał wojskowy i stracony w 1946 r.1887–1946fala 11

SS-Brigadeführer i generał major policji, dowódca Ordnungspolizei na okupowanej Białorusi. Obszar działania: okupowana Białoruś. Profil opisuje funkcję i sprawczość bez rankingu liczby ofiar.

Terror policyjnyMasowe egzekucjePraca przymusowa

Ustalenia potwierdzone

Eberhard Herf urodził się w 1887 r. w Krefeld. Dostępne źródła instytucjonalne nie uzasadniają podania dokładnego dnia urodzenia. (Źródło: Federal Archival Agency of Russia — Crimes of the Nazis and their Accomplices against the Civilian Population of the USSR, judgment of the Military Tribunal of the Minsk Military District, 29 January 1946; entry and findings concerning Eberhard Herf; Źródło: Institut für Zeitgeschichte München–Berlin — Vierteljahrshefte für Zeitgeschichte, printed pp. 211–244, especially pp. 213–215 and 232–233; critical analysis of the Minsk trial)
W latach 1943–1944 był SS-Brigadeführerem i generałem majorem policji oraz dowódcą Ordnungspolizei na okupowanej Białorusi; źródło IfZ wiąże go także ze sztabem formacji zwalczania partyzantki. (Źródło: Institut für Zeitgeschichte München–Berlin — Vierteljahrshefte für Zeitgeschichte, printed pp. 211–244, especially pp. 213–215 and 232–233; critical analysis of the Minsk trial; Źródło: Institut für Zeitgeschichte München–Berlin — Vierteljahrshefte für Zeitgeschichte, printed pp. 481–483; reproduced Soviet case-planning document and editorial note 120)
Radziecki materiał oskarżenia i wyrok przypisały formacjom pod jego dowództwem masowe zabijanie oraz deportacje ludności radzieckiej do pracy przymusowej. Jest to ustalenie radzieckiego postępowania, a nie bezpośredni dowód osobistego zabójstwa dokonanego przez Herfa. (Źródło: Federal Archival Agency of Russia — Crimes of the Nazis and their Accomplices against the Civilian Population of the USSR, judgment of the Military Tribunal of the Minsk Military District, 29 January 1946; entry and findings concerning Eberhard Herf; Źródło: Institut für Zeitgeschichte München–Berlin — Vierteljahrshefte für Zeitgeschichte, printed pp. 481–483; reproduced Soviet case-planning document and editorial note 120)
W publicznym procesie w Mińsku od 15 do 29 stycznia 1946 r. skazano go na śmierć; źródła IfZ odnotowują wykonanie wyroku w 1946 r. (Źródło: Federal Archival Agency of Russia — Crimes of the Nazis and their Accomplices against the Civilian Population of the USSR, judgment of the Military Tribunal of the Minsk Military District, 29 January 1946; entry and findings concerning Eberhard Herf; Źródło: Institut für Zeitgeschichte München–Berlin — Vierteljahrshefte für Zeitgeschichte, printed pp. 211–244, especially pp. 213–215 and 232–233; critical analysis of the Minsk trial; Źródło: Institut für Zeitgeschichte München–Berlin — Vierteljahrshefte für Zeitgeschichte, printed pp. 481–483; reproduced Soviet case-planning document and editorial note 120)

Znaczenie w łańcuchu odpowiedzialności

Profil opiera odpowiedzialność Herfa na stanowisku dowódczym oraz przypisaniu odpowiedzialności przez trybunał. Nie przedstawia ogólnego opisu działań podległych formacji jako dowodu, że Herf osobiście wydał każdy rozkaz lub uczestniczył w każdej akcji. (Źródło: Federal Archival Agency of Russia — Crimes of the Nazis and their Accomplices against the Civilian Population of the USSR, judgment of the Military Tribunal of the Minsk Military District, 29 January 1946; entry and findings concerning Eberhard Herf; Źródło: Institut für Zeitgeschichte München–Berlin — Vierteljahrshefte für Zeitgeschichte, printed pp. 211–244, especially pp. 213–215 and 232–233; critical analysis of the Minsk trial; Źródło: Institut für Zeitgeschichte München–Berlin — Vierteljahrshefte für Zeitgeschichte, printed pp. 481–483; reproduced Soviet case-planning document and editorial note 120)

Typ odpowiedzialności: dowódcza · policyjna. Mechanizmy: zarządzanie aparatem SS i policji, masowe egzekucje policyjne, praca przymusowa i deportacje.

Najważniejsze zdarzenia

Bez rankingu liczby ofiar

Krąg opisuje poziom władzy, funkcję i sprawczość. Odpowiedzialność wielu osób może dotyczyć tego samego łańcucha zbrodni, dlatego danych o ofiarach nie sumuje się między profilami.

Powojenne rozliczenie

Herf został osądzony w publicznym radzieckim procesie w Mińsku, skazany na śmierć i stracony w 1946 r. Analiza IfZ podkreśla zarówno wagę osądzanych zbrodni, jak i poważne problemy procesowe i źródłowe tego postępowania. (Źródło: Federal Archival Agency of Russia — Crimes of the Nazis and their Accomplices against the Civilian Population of the USSR, judgment of the Military Tribunal of the Minsk Military District, 29 January 1946; entry and findings concerning Eberhard Herf; Źródło: Institut für Zeitgeschichte München–Berlin — Vierteljahrshefte für Zeitgeschichte, printed pp. 211–244, especially pp. 213–215 and 232–233; critical analysis of the Minsk trial; Źródło: Institut für Zeitgeschichte München–Berlin — Vierteljahrshefte für Zeitgeschichte, printed pp. 481–483; reproduced Soviet case-planning document and editorial note 120)

Granice ustaleń

Materiał procesu mińskiego powstał w warunkach stalinowskiego sądownictwa pokazowego. Analiza IfZ ostrzega przed bezkrytycznym uznawaniem wszystkich twierdzeń oskarżenia za samodzielnie udowodnione. Profil pomija niepotwierdzony w tych źródłach dokładny dzień urodzenia i nie przypisuje Herfowi osobistego dokonania konkretnych zabójstw. (Źródło: Institut für Zeitgeschichte München–Berlin — Vierteljahrshefte für Zeitgeschichte, printed pp. 211–244, especially pp. 213–215 and 232–233; critical analysis of the Minsk trial; Źródło: Institut für Zeitgeschichte München–Berlin — Vierteljahrshefte für Zeitgeschichte, printed pp. 481–483; reproduced Soviet case-planning document and editorial note 120)

Źródła

Źródła dobrano tak, aby łączyć dokumentację instytucjonalną lub procesową z niezależnym opracowaniem.