Rudolf Creutz
zastępca Ulricha Greifelta i szef Amtsgruppe A w Głównym Urzędzie Sztabowym Komisarza Rzeszy do spraw Umacniania Niemczyzny. Obszar działania: Berlin · ziemie polskie wcielone do Rzeszy · okupowane terytoria Europy. Profil opisuje funkcję i sprawczość bez rankingu liczby ofiar.
Ustalenia potwierdzone
- W Głównym Urzędzie Sztabowym RKFDV był zastępcą Ulricha Greifelta i kierował Amtsgruppe A, obejmującą centralę oraz urzędy do spraw przesiedleń ludności i pracy; osobiście kierował też Amt Z.
- Jeszcze przed dekretem Greifelta nr 67/1 z 1942 roku pisał do namiestników Rzeszy, że dzieci z dawnych polskich sierocińców uznane za „nordyckie” należy poddać selekcji rasowej i psychologicznej oraz germanizować. Trybunał ustalił, że Creutz przekazał szczegółowe zalecenia proceduralne i instrukcje przeprowadzenia tej „akcji dziecięcej”.
- Wyrok przypisał mu odpowiedzialność karną za odbieranie cudzoziemskich dzieci, przymusowe ewakuacje i przesiedlenia ludności, przymusową germanizację obywateli państw nieprzyjacielskich oraz wykorzystywanie cudzoziemców jako robotników przymusowych.
- 10 marca 1948 roku został uznany za winnego zbrodni wojennych, zbrodni przeciwko ludzkości i świadomego członkostwa w uznanej za zbrodniczą SS.
Znaczenie w łańcuchu odpowiedzialności
Creutz pokazuje centralny szczebel, na którym decyzje personalne, instrukcje i koordynacja RKFDV spinały wysiedlenia, selekcję rasową, germanizację dzieci i eksploatację pracy. Odpowiedzialność wynika z ustaleń wyroku dotyczących konkretnych mechanizmów, a nie wyłącznie z rangi SS lub zastępowania Greifelta.
Typ odpowiedzialności: centralna · kierownicza · koordynacyjna. Mechanizmy: odbieranie dzieci do germanizacji, przymusowe wysiedlenia i przesiedlenia, przymusowa germanizacja, wykorzystanie pracy przymusowej.
Najważniejsze zdarzenia
- działalność w Głównym Urzędzie Sztabowym RKFDV przy realizacji programu germanizacji podczas wojny
- wydanie przed 1942 rokiem pisemnych zaleceń i instrukcji dotyczących selekcji oraz wywożenia do Rzeszy dzieci z polskich sierocińców
- proces RuSHA przed amerykańskim Trybunałem Wojskowym I w latach 1947–1948
- wyrok i wymierzenie kary piętnastu lat więzienia 10 marca 1948 roku
Krąg opisuje poziom władzy, funkcję i sprawczość. Odpowiedzialność wielu osób może dotyczyć tego samego łańcucha zbrodni, dlatego danych o ofiarach nie sumuje się między profilami.
Powojenne rozliczenie
W procesie RuSHA został skazany w 1948 roku na piętnaście lat więzienia. Karę później zmniejszono do dziesięciu lat, a w 1951 roku został zwolniony. Zmarł w Wiedniu w 1980 roku.
Granice ustaleń
Trybunał uznał materiał za niewystarczający do przypisania Creutzowi wymuszania aborcji u robotnic ze Wschodu, odbierania niemowląt robotnicom, karania cudzoziemców za kontakty seksualne z Niemcami oraz działań hamujących rozrodczość. Zarzutów tych nie wolno przedstawiać jako ustaleń wyroku. Profil nie przypisuje mu także automatycznie wszystkich działań RKFDV, RuSHA ani terenowych placówek przesiedleńczych.
Źródła
Źródła dobrano tak, aby łączyć dokumentację instytucjonalną lub procesową z niezależnym opracowaniem.