Max Pauly
komendant KL Stutthof, następnie KL Neuengamme i jego sieci podobozów. Obszar działania: Stutthof · Gdańsk–Prusy Zachodnie · Hamburg · Neuengamme. Profil opisuje funkcję i sprawczość bez rankingu liczby ofiar.
Ustalenia potwierdzone
- Pauly kierował KL Stutthof do sierpnia 1942 roku, a następnie KL Neuengamme i rozrastającą się siecią podobozów do końca wojny.
- W zaprzysiężonym zeznaniu z 3 lipca 1946 roku opisał administracyjne podporządkowanie wyżywienia, pracy, opieki medycznej i egzekucji centralnym urzędom SS; dokument jest źródłem sprawcy i wymaga konfrontacji z dowodami procesowymi.
- Miejsce pamięci Neuengamme dokumentuje, że w procesie głównym rozpatrywano egzekucje, gazowanie sowieckich jeńców, eksperymenty medyczne oraz przemoc wobec więźniów, za które odpowiadała komendantura.
- Dokumentacja Bullenhuser Damm ustala, że Pauly przekazał lekarzowi obozowemu rozkaz zamordowania 20 żydowskich dzieci wykorzystywanych w eksperymentach.
Znaczenie w łańcuchu odpowiedzialności
Pauly pozwala opisać komendanturę jako węzeł przekazujący rozkazy między WVHA/RSHA, lekarzami, administracją pracy i wykonawcami. Profil nie redukuje odpowiedzialności do tytułu komendanta, lecz wskazuje konkretny obieg rozkazów oraz sprawy osądzone w Neuengamme.
Typ odpowiedzialności: komendancka · obozowa · egzekucyjna. Mechanizmy: komendantura obozu, praca przymusowa i podobozy, przekazywanie zbrodniczych rozkazów.
Najważniejsze zdarzenia
- kierowanie KL Stutthof w latach 1939–1942
- objęcie KL Neuengamme i sieci podobozów w 1942 roku
- przekazanie rozkazu zabicia dzieci z Bullenhuser Damm w kwietniu 1945 roku
- proces główny Neuengamme od 18 marca do 3 maja 1946 roku i egzekucja 8 października 1946 roku
Krąg opisuje poziom władzy, funkcję i sprawczość. Odpowiedzialność wielu osób może dotyczyć tego samego łańcucha zbrodni, dlatego danych o ofiarach nie sumuje się między profilami.
Powojenne rozliczenie
Brytyjski sąd wojskowy w procesie głównym Neuengamme uznał Pauliego za winnego zbrodni wojennych i 3 maja 1946 roku skazał go na śmierć. Wyrok wykonano przez powieszenie w Hameln 8 października 1946 roku.
Granice ustaleń
Proces brytyjski dotyczył zbrodni Neuengamme i jego podobozów, a nie pełnego bilansu jego wcześniejszej komendantury w Stutthofie. Własne zeznanie Pauliego ma charakter obronny. Profil nie przypisuje mu automatycznie każdego czynu personelu; wskazuje zakres komendy i udokumentowane przekazanie rozkazu Bullenhuser Damm.
Źródła
Źródła dobrano tak, aby łączyć dokumentację instytucjonalną lub procesową z niezależnym opracowaniem.