Richard von Hegener
urzędnik Kanzlei des Führers i zastępca kierownika Reichsausschuss odpowiedzialny za administracyjną organizację mordowania dzieci i pacjentów. Obszar działania: Berlin · Rzesza Niemiecka · sieć zakładów psychiatrycznych i oddziałów dziecięcych. Profil opisuje funkcję i sprawczość bez rankingu liczby ofiar.
Ustalenia potwierdzone
- Jako urzędnik Kanzlei des Führers i zastępca kierownika Reichsausschuss odpowiadał wraz z Hansem Hefelmannem za organizacyjny i administracyjny tok programu zabijania dzieci uznanych za niepełnosprawne.
- Zgłoszenia dzieci przechodziły przez kancelarię Hefelmanna lub jego zastępcy Hegenera, a następnie były kierowane do panelu rzeczoznawców; zachowana rekonstrukcja przypadku Wolfganga Götza-Zerbana pokazuje ten konkretny obieg.
- Uczestniczył 17 grudnia 1941 roku w Düsseldorfie w naradzie z personelem medycznym dotyczącej zadań oddziału dziecięcego i funkcjonowania programu.
- Po wojnie posługiwał się nazwiskiem Richard Wegener. Sąd w Magdeburgu skazał go 20 lutego 1952 roku na dożywotnie więzienie za udział w organizacji i realizacji programu; został objęty amnestią i zwolniony w 1956 roku.
Znaczenie w łańcuchu odpowiedzialności
Hegener wyjaśnia administracyjny środek łańcucha: przyjęcie zgłoszenia, przygotowanie obiegu dokumentów, kontakt z rzeczoznawcami i oddziałami oraz organizowanie programu. Skazanie pozwala oddzielić tę odpowiedzialność od medycznej oceny wykonywanej przez lekarzy.
Typ odpowiedzialności: administracyjna · organizacyjna · koordynacyjna · kierownicza. Mechanizmy: mordowanie dzieci w programie „eutanazji”, administracyjny obieg formularzy, koordynacja programu Reichsausschuss, Aktion T4.
Najważniejsze zdarzenia
- włączenie do administracji programu Reichsausschuss od 1939 roku
- obsługa zgłoszeń i koordynacja sieci oddziałów dziecięcych w latach wojny
- narada dotycząca oddziału dziecięcego w Düsseldorfie 17 grudnia 1941 roku
- dożywotni wyrok w Magdeburgu 20 lutego 1952 roku i zwolnienie na mocy amnestii w 1956 roku
Krąg opisuje poziom władzy, funkcję i sprawczość. Odpowiedzialność wielu osób może dotyczyć tego samego łańcucha zbrodni, dlatego danych o ofiarach nie sumuje się między profilami.
Powojenne rozliczenie
Po wojnie posługiwał się nazwiskiem Richard Wegener i uzyskał zatrudnienie w Meklemburgii. Został osądzony przed sądem w Magdeburgu i 20 lutego 1952 roku skazany na dożywotnie więzienie. W 1956 roku zwolniono go w wyniku amnestii; zmarł w 1981 roku.
Granice ustaleń
Hegener organizował obieg i wykonanie programu, lecz medyczne formularze oceniali również wyznaczeni lekarze-rzeczoznawcy; bez podpisu na konkretnym formularzu nie należy przypisywać mu osobistego wydania każdej decyzji medycznej. Część akt procesu magdeburskiego nie zachowała się w komplecie, co ogranicza rekonstrukcję podstawy każdego szczegółowego ustalenia wyroku.
Źródła
Źródła dobrano tak, aby łączyć dokumentację instytucjonalną lub procesową z niezależnym opracowaniem.