Dziennik publikacji
Tego dnia do archiwum dodano 20 kompletnych profili w pięciu wersjach językowych.
członek niemieckiej załogi obozu zagłady Treblinka, kierownik komanda więźniów sortujących mienie ofiar
Członek załogi Treblinki, kierował komandem sortującym kosztowności ofiar i uczestniczył w przyjmowaniu transportów; skazany w Düsseldorfie na sześć lat za pomocnictwo we wspólnym mordzie.
funkcjonariusz SS nadzorujący końcową fazę Auschwitz II-Birkenau i ewakuację obozu
Funkcjonariusz SS kierujący końcową fazą Birkenau i ewakuacją Auschwitz; sąd uznał go winnym udziału w zabójstwach oraz znęcaniu się nad więźniami.
lekarz SS prowadzący testy leków na więźniach Auschwitz; skazany w procesie załogi Mauthausen
Lekarz SS wymieniany wśród sprawców testów leków na więźniach Auschwitz; skazany na śmierć w procesie Mauthausen.
komendant obozu Auschwitz II-Birkenau i kompleksu Natzweiler-Struthof
Komendant Auschwitz II-Birkenau i Natzweiler; sporządził instrukcję ewakuacji więźniów. Skazany w procesach powojennych, zmarł przed zakończeniem odwołania.
Gauleiter i Reichsstatthalter Meklemburgii skazany za udział w zabójstwach pojmanych amerykańskich lotników
Gauleiter Meklemburgii, skazany za udział w zabójstwach pojmanych lotników; przypisanie konkretnego telefonicznego rozkazu jest przedmiotem sporu historyków.
członek załogi KL Dachau i kierownik obozu więźniarskiego, wcześniej komendant obozu pracy w Warszawie
Funkcjonariusz załogi Dachau, któremu świadek przypisywał osobiste bicie więźniów; sąd wojskowy skazał go na śmierć.
funkcyjny SS w Auschwitz-Birkenau, ostatni Rapportführer obozu Romów
Funkcyjny SS w Auschwitz-Birkenau; sąd uznał jego udział w selekcjach, zabójstwo jednego więźnia i znęcanie się nad osadzonymi. Skazany na śmierć i stracony w 1948 r.
Fritz Klein, lekarz SS w Auschwitz i Bergen-Belsen, uczestnik selekcji, stracony po procesie brytyjskim
Lekarz SS w Auschwitz i Bergen-Belsen. Uczestniczył w selekcjach na rampie Auschwitz; brytyjski sąd wojskowy skazał go na śmierć w pierwszym procesie Bergen-Belsen. Stracony w 1945 r.
Fritz Knöchlein, dowódca kompanii Waffen-SS, sprawca masakry 97 jeńców w Le Paradis
Dowódca kompanii Waffen-SS, który 27 maja 1940 r. nakazał rozstrzelać pod Le Paradis poddających się brytyjskich jeńców. W masakrze zginęło 97 osób. Brytyjski sąd skazał go na śmierć; stracony w 1949 r.
Fritz Suhren, komendant Ravensbrück, odpowiedzialny za pracę przymusową i marsze ewakuacyjne, stracony w 1950 r.
Komendant KL Ravensbrück w latach 1942–1945. Rozwijał pracę przymusową więźniów, współdecydował o surowej karze dla jednej z więźniarek i zarządził marsze ewakuacyjne. Francuski sąd skazał go na śmierć; stracony w 1950 r.
Georg von Küchler, feldmarszałek Wehrmachtu, dowódca Grupy Armii Północ, skazany w procesie wyższego dowództwa
Dowódca 18. Armii i Grupy Armii Północ. Sąd norymberski uznał jego odpowiedzialność m.in. za przekazanie zbrodniczych rozkazów oraz zbrodnie wobec jeńców i ludności cywilnej. Skazany na 20 lat; zwolniony w 1953 r.
lekarz naczelny KL Ravensbrück
Lekarz naczelny Ravensbrück w latach 1941–1943; źródła dokumentują udział w selekcjach i wskazanie więźniów do eksperymentów. Skazany na śmierć w pierwszym procesie Ravensbrück i stracony w 1947 r.
dowódca 7. kompanii 35. pułku grenadierów pancernych SS podczas masakry w Sant’Anna di Stazzema
Dowodził kompanią Waffen-SS uczestniczącą w masakrze w Sant’Anna di Stazzema. Włoski sąd wojskowy skazał go zaocznie na dożywocie; w Niemczech nie zapadł wyrok merytoryczny.
nadzorczyni przydziału pracy więźniarek w KL Ravensbrück
Nadzorczyni Ravensbrück przydzielająca więźniarki do pracy. Materiał procesowy dokumentuje uderzanie więźniarek; brytyjski sąd wojskowy skazał ją na śmierć, wyrok wykonano w 1947 r.
dowódca Sonderkommando 4b Einsatzgruppe C podczas masowych mordów w Ukrainie
Dowódca Sonderkommando 4b. Dokumenty opisują jego rozkaz rozstrzelania Żydów zwabionych do niemieckiej komendantury w Winnicy. W 1973 r. skazany na siedem lat więzienia.
sekretarz stanu w nazistowskim Ministerstwie Spraw Zagranicznych w latach 1943–1945
Sekretarz stanu w nazistowskim MSZ. W procesie ministerstw skazany w związku z odpowiedzialnością za prześladowania; po rewizji utrzymano skazanie w zarzucie V, uchylono III i obniżono karę do pięciu lat.
szef koncernu Krupp i przewodniczący zbiórki przemysłu na rzecz Hitlera
Przemysłowiec, który osobiście przewodniczył zbiórce przemysłu na rzecz Hitlera; jego firma korzystała z pracy przymusowej. Oskarżony, lecz nieosądzony.
dowódca Einsatzkommando 12 Einsatzgruppe D w latach 1941–1942
Dowódca Einsatzkommando 12. Trybunał norymberski ustalił jego odpowiedzialność m.in. za egzekucję 94 Żydów przez pododdział i skazał go za zbrodnie wojenne oraz przeciw ludzkości; dożywocie złagodzono do 10 lat.
Rapportführer KL Sachsenhausen, sprawca przemocy i zabójstw więźniów
Rapportführer KL Sachsenhausen, uczestniczył w zabójstwach więźniów. Po procesie sowieckim z 1947 r. sąd w Bonn skazał go w 1959 r. na dożywocie i dodatkowe 15 lat.
niemiecki poseł w Bratysławie, uczestnik uzgodnień deportacyjnych i wysłannik represyjnych żądań Rzeszy
Niemiecki poseł w Bratysławie: uczestniczył w uzgodnieniach deportacyjnych i osobiście przekazał nacisk Rzeszy na represje wobec słowackich przeciwników. Skazany na śmierć w 1947 r.