Franz Xaver Kraus

skazany na śmierć w procesie załogi Auschwitz; wyrok wykonano w 1948 r.1903–1948fala 12

funkcjonariusz SS nadzorujący końcową fazę Auschwitz II-Birkenau i ewakuację obozu. Obszar działania: Auschwitz II-Birkenau · okupowana Polska. Profil opisuje funkcję i sprawczość bez rankingu liczby ofiar.

AuschwitzEwakuacje i mordowanie więźniówTerror obozowy

Ustalenia potwierdzone

Znaczenie w łańcuchu odpowiedzialności

Źródła łączą jego funkcję kierowniczą przy ewakuacji z indywidualnymi ustaleniami sądu o udziałach w zabójstwach i przemocy. Nie wyprowadzamy z tej funkcji liczby ofiar zabitych przez niego osobiście. (Źródło: Instytut Pamięci Narodowej — Joanna Lubecka, monografia procesów krakowskich, s. 151–152 druku i PDF (biogram i ustalenia sądu); s. 278 (ułaskawienie); s. 323 (tabela egzekucji); Źródło: Wallstein Verlag — Ordnung und Inferno. Das KZ-System im letzten Kriegsjahr, s. 48–49 druku i PDF, akapit o Krausie i przypisy 90–93 z odwołaniem do akt BArch i zeznań NARA)

Typ odpowiedzialności: obozowa · dowódcza. Mechanizmy: komendantura obozu, ewakuacje i marsze śmierci, tortury i przemoc.

Najważniejsze zdarzenia

Bez rankingu liczby ofiar

Krąg opisuje poziom władzy, funkcję i sprawczość. Odpowiedzialność wielu osób może dotyczyć tego samego łańcucha zbrodni, dlatego danych o ofiarach nie sumuje się między profilami.

Powojenne rozliczenie

22 grudnia 1947 r. Najwyższy Trybunał Narodowy skazał Krausa na śmierć. Prośba o ułaskawienie nie została uwzględniona; wyrok wykonano 24 stycznia 1948 r. (Źródło: Instytut Pamięci Narodowej — Joanna Lubecka, monografia procesów krakowskich, s. 151–152 druku i PDF (biogram i ustalenia sądu); s. 278 (ułaskawienie); s. 323 (tabela egzekucji); Źródło: Wallstein Verlag — Ordnung und Inferno. Das KZ-System im letzten Kriegsjahr, s. 48–49 druku i PDF, akapit o Krausie i przypisy 90–93 z odwołaniem do akt BArch i zeznań NARA)

Granice ustaleń

IPN opisuje nadzór Krausa nad zniszczeniem krematorium V jako prawdopodobny, nie pewny. Zarzutu osobistego rozstrzeliwania chorych nie przenosimy automatycznie do ustaleń sądu; przytaczamy tylko stwierdzony udział w zabójstwach i znęcaniu. Indywidualna liczba ofiar jest nieustalona. Bez portretu z niepotwierdzonymi prawami. (Źródło: Instytut Pamięci Narodowej — Joanna Lubecka, monografia procesów krakowskich, s. 151–152 druku i PDF (biogram i ustalenia sądu); s. 278 (ułaskawienie); s. 323 (tabela egzekucji); Źródło: Wallstein Verlag — Ordnung und Inferno. Das KZ-System im letzten Kriegsjahr, s. 48–49 druku i PDF, akapit o Krausie i przypisy 90–93 z odwołaniem do akt BArch i zeznań NARA)

Źródła

Źródła dobrano tak, aby łączyć dokumentację instytucjonalną lub procesową z niezależnym opracowaniem.