Fritz Buntrock
funkcyjny SS w Auschwitz-Birkenau, ostatni Rapportführer obozu Romów. Obszar działania: Auschwitz-Birkenau · okupowana Polska. Profil opisuje funkcję i sprawczość bez rankingu liczby ofiar.
Ustalenia potwierdzone
- Fritz Buntrock urodził się 8 marca 1909 r. w Osnabrücku. Od lipca 1942 r. służył w KL Auschwitz, gdzie pełnił funkcje obozowe. (Źródło: Joanna Lubecka, Krakowskie procesy przed Najwyższym Trybunałem Narodowym, Instytut Pamięci Narodowej, s. 168–169 i 357–358; akta wyroku AIPN GK 196/549, k. 51.)
- Muzeum Auschwitz-Birkenau określa go jako ostatniego Rapportführera obozu Romów w Birkenau, odpowiedzialnego za nadzór nad jego likwidacją. (Źródło: Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau, The Roma in Auschwitz, część „The Roma camp in the eyes of the SS”, wykaz członków SS, hasło Fritz Buntrock.)
- Najwyższy Trybunał Narodowy uznał go za winnego udziału w selekcjach, zabójstwa konkretnego więźnia oraz fizycznego i moralnego znęcania się nad więźniami. (Źródło: Joanna Lubecka, Krakowskie procesy przed Najwyższym Trybunałem Narodowym, Instytut Pamięci Narodowej, s. 168–169 i 357–358; akta wyroku AIPN GK 196/549, k. 51.)
Znaczenie w łańcuchu odpowiedzialności
Ustalenia wyroku dotyczą jego indywidualnych czynów, a materiał muzealny dokumentuje funkcję przy likwidacji obozu Romów; nie przypisujemy mu bez osobnego dowodu każdego zabójstwa dokonanego podczas tej operacji. (Źródło: Joanna Lubecka, Krakowskie procesy przed Najwyższym Trybunałem Narodowym, Instytut Pamięci Narodowej, s. 168–169 i 357–358; akta wyroku AIPN GK 196/549, k. 51.; Źródło: Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau, The Roma in Auschwitz, część „The Roma camp in the eyes of the SS”, wykaz członków SS, hasło Fritz Buntrock.)
Typ odpowiedzialności: obozowa · bezpośrednia. Mechanizmy: selekcje, tortury i przemoc.
Najważniejsze zdarzenia
- Od lipca 1942 r. – służba w KL Auschwitz (Źródło: Joanna Lubecka, Krakowskie procesy przed Najwyższym Trybunałem Narodowym, Instytut Pamięci Narodowej, s. 168–169 i 357–358; akta wyroku AIPN GK 196/549, k. 51.)
- 2–3 sierpnia 1944 r. – likwidacja obozu Romów w Birkenau, którego ostatnim Rapportführerem był Buntrock (Źródło: Joanna Lubecka, Krakowskie procesy przed Najwyższym Trybunałem Narodowym, Instytut Pamięci Narodowej, s. 168–169 i 357–358; akta wyroku AIPN GK 196/549, k. 51.; Źródło: Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau, The Roma in Auschwitz, część „The Roma camp in the eyes of the SS”, wykaz członków SS, hasło Fritz Buntrock.)
- 22 grudnia 1947 r. – wyrok śmierci w procesie załogi KL Auschwitz (Źródło: Joanna Lubecka, Krakowskie procesy przed Najwyższym Trybunałem Narodowym, Instytut Pamięci Narodowej, s. 168–169 i 357–358; akta wyroku AIPN GK 196/549, k. 51.)
- 24 stycznia 1948 r. – wykonanie wyroku w Krakowie (Źródło: Joanna Lubecka, Krakowskie procesy przed Najwyższym Trybunałem Narodowym, Instytut Pamięci Narodowej, s. 168–169 i 357–358; akta wyroku AIPN GK 196/549, k. 51.)
Krąg opisuje poziom władzy, funkcję i sprawczość. Odpowiedzialność wielu osób może dotyczyć tego samego łańcucha zbrodni, dlatego danych o ofiarach nie sumuje się między profilami.
Powojenne rozliczenie
Najwyższy Trybunał Narodowy skazał Buntrocka 22 grudnia 1947 r. na śmierć. Wyrok wykonano przez powieszenie 24 stycznia 1948 r. w więzieniu przy ul. Montelupich w Krakowie. (Źródło: Joanna Lubecka, Krakowskie procesy przed Najwyższym Trybunałem Narodowym, Instytut Pamięci Narodowej, s. 168–169 i 357–358; akta wyroku AIPN GK 196/549, k. 51.)
Granice ustaleń
Nie ustalamy liczby jego ofiar ani nie utożsamiamy nadzoru nad likwidacją obozu z osobistym wydaniem rozkazu o zagładzie. Nie publikujemy portretu: dostępność fotografii w muzeum nie potwierdza prawa do jej ponownego wykorzystania. (Źródło: Joanna Lubecka, Krakowskie procesy przed Najwyższym Trybunałem Narodowym, Instytut Pamięci Narodowej, s. 168–169 i 357–358; akta wyroku AIPN GK 196/549, k. 51.; Źródło: Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau, The Roma in Auschwitz, część „The Roma camp in the eyes of the SS”, wykaz członków SS, hasło Fritz Buntrock.)
Źródła
Źródła dobrano tak, aby łączyć dokumentację instytucjonalną lub procesową z niezależnym opracowaniem.