Friedrich Hildebrandt

skazany na śmierć w procesie zabójstw lotników; stracony w 1948 r.; przypisanie konkretnego rozkazu pozostaje sporne1898–1948fala 12

Gauleiter i Reichsstatthalter Meklemburgii skazany za udział w zabójstwach pojmanych amerykańskich lotników. Obszar działania: Meklemburgia · Niemcy. Profil opisuje funkcję i sprawczość bez rankingu liczby ofiar.

Jeńcy wojenniMorderstwaZbrodnie wojenne

Ustalenia potwierdzone

Znaczenie w łańcuchu odpowiedzialności

Wyrok za udział w zabójstwach lotników jest faktem sądowym. Dowody, że Hildebrandt wydał konkretny telefoniczny rozkaz, obejmują zeznania współoskarżonych, które on negował; ocenę siły tych dowodów historycy różnicują. (Źródło: Norddeutscher Rundfunk — Heiko Kreft, reportaż historyczny z cytatami z archiwum i ocenami historyków, wiersze 18–46 (tożsamość i funkcja w NSDAP), 58–77 (proces, dowody, dyskusja), 27–30 i 108–110 (egzekucja); Źródło: United Nations War Crimes Commission — History, Appendix V, dodatek V, s. 523 druku, hasło Friedrich HILDEBRANDT; Źródło: US Army War Crimes Group — przegląd akt sprawy Hildebrandta, „Review and Recommendations”, 9 stycznia 1948 r., s. 1–3 (zarzuty), analiza osoby i konkluzja)

Typ odpowiedzialności: polityczna · regionalna. Mechanizmy: polityka wobec komandosów i lotników, egzekucje.

Najważniejsze zdarzenia

Bez rankingu liczby ofiar

Krąg opisuje poziom władzy, funkcję i sprawczość. Odpowiedzialność wielu osób może dotyczyć tego samego łańcucha zbrodni, dlatego danych o ofiarach nie sumuje się między profilami.

Powojenne rozliczenie

Był oskarżonym w amerykańskim procesie dotyczącym zamordowania pojmanych lotników. 31 marca 1947 r. skazano go na śmierć; 5 listopada 1948 r. został stracony w Landsbergu. (Źródło: Norddeutscher Rundfunk — Heiko Kreft, reportaż historyczny z cytatami z archiwum i ocenami historyków, wiersze 18–46 (tożsamość i funkcja w NSDAP), 58–77 (proces, dowody, dyskusja), 27–30 i 108–110 (egzekucja); Źródło: US Army War Crimes Group — przegląd akt sprawy Hildebrandta, „Review and Recommendations”, 9 stycznia 1948 r., s. 1–3 (zarzuty), analiza osoby i konkluzja; Źródło: Jewish Virtual Library — rejestr procesów o zbrodnie wojenne w Dachau, sprawy nr 12-1368 i 12-1369, United States v. Friedrich Hildebrandt et al.)

Granice ustaleń

Brak pisemnego rozkazu powiązanego z poszczególnymi zabójstwami; nie przypisujemy go jako bezspornego faktu. Historycy różnie oceniają wiarygodność dowodów i standard procesu. Odrębne podejrzenia udziału w zabijaniu pacjentów w Meklemburgii nie były podstawą tego wyroku. Brak zweryfikowanych praw do portretu. (Źródło: Norddeutscher Rundfunk — Heiko Kreft, reportaż historyczny z cytatami z archiwum i ocenami historyków, wiersze 18–46 (tożsamość i funkcja w NSDAP), 58–77 (proces, dowody, dyskusja), 27–30 i 108–110 (egzekucja); Źródło: US Army War Crimes Group — przegląd akt sprawy Hildebrandta, „Review and Recommendations”, 9 stycznia 1948 r., s. 1–3 (zarzuty), analiza osoby i konkluzja)

Źródła

Źródła dobrano tak, aby łączyć dokumentację instytucjonalną lub procesową z niezależnym opracowaniem.