Dziennik publikacji
Tego dnia do archiwum dodano 20 kompletnych profili w pięciu wersjach językowych.
Schutzhaftlagerführer KL Dachau odpowiedzialny za dyscyplinę i kary obozowe
Jako Schutzhaftlagerführer KL Dachau odpowiadał za dyscyplinę i kary wobec więźniów oraz uczestniczył służbowo w egzekucjach i wymierzaniu kar obozowych. Amerykański trybunał skazał go w 1945 r. na śmierć; został stracony w 1946 r.
Lagerführer podobozu Auschwitz Gleiwitz IV
Jako Lagerführer podobozu Auschwitz Gleiwitz IV kierował selekcjami więźniów do komór gazowych, znęcał się nad więźniami i odpowiadał za zbrodnie podczas likwidacji obozu. Najwyższy Trybunał Narodowy skazał go w 1947 r. na śmierć; został stracony w 1948 r.
Stabsscharführer i kierownik administracyjny personelu w ośrodku zagłady Treblinka
Jako Stabsscharführer i kierownik administracyjny w Treblince organizował służbę wartowniczą, przyjmowanie transportów i działania umożliwiające masowe mordowanie deportowanych, a także osobiście stosował przemoc. Sąd w Düsseldorfie skazał go w 1965 r. na 7 lat więzienia; wyrok utrzymano w 1970 r.
kierownik placówek Gestapo w Kolínie i Benešovie odpowiedzialny za represje i egzekucje
Jako kierownik placówek Gestapo w Kolínie i Benešovie organizował represje wobec ludności czeskiej, w tym aresztowania, przesłuchania, deportacje i egzekucje. Sąd w Berlinie Wschodnim skazał go w 1972 r. na śmierć za zbrodnie wojenne i przeciw ludzkości; został stracony w 1973 r.
strażnik i Blockführer KL Auschwitz uczestniczący w selekcjach i zabójstwach więźniów
Jako strażnik i Blockführer w Auschwitz uczestniczył w selekcjach do komór gazowych, prowadził ofiary do komór, maltretował więźniów i dokonywał indywidualnych zabójstw. Najwyższy Trybunał Narodowy skazał go w 1947 r. na śmierć; został stracony w 1948 r.
lekarz SS w KL Ravensbrück wykonujący przymusowe aborcje i sterylizacje
Jako lekarz SS w Ravensbrück przeprowadzał przymusowe aborcje i sterylizacje oraz uczestniczył w opiece nad kobietami poddawanymi zbrodniczym eksperymentom. Brytyjski trybunał skazał go w 1947 r. na śmierć; popełnił samobójstwo w więzieniu przed wykonaniem wyroku.
lekarz SS w KL Ravensbrück uczestniczący w przymusowych aborcjach i zbrodniczych zabiegach
Jako lekarz SS w Ravensbrück wykonywał przymusowe aborcje, uczestniczył w zbrodniczych zabiegach na więźniarkach i był wskazywany w dokumentacji dotyczącej śmiertelnych zastrzyków. Brytyjski trybunał skazał go w 1947 r. na śmierć; został stracony w tym samym roku.
naczelny lekarz SS w KL Mauthausen
Jako naczelny lekarz SS w Mauthausen uczestniczył w selekcjach chorych więźniów kierowanych do komory gazowej; powojenne zeznania wiązały go z przekazywaniem chorych do zagłady. Skazany na śmierć w głównym procesie Mauthausen i stracony 28 maja 1947 r.
esesman z Kommando 99 wykonującego egzekucje w KL Buchenwald
Jako esesman Kommando 99 w Buchenwaldzie brał udział w egzekucjach więźniów i jeńców; w procesie zeznał, że około 15 razy sam strzelał przez szczelinę w ścianie pomieszczenia egzekucyjnego. W 1947 r. skazano go na dożywotnie więzienie; zmarł w 1964 r.
sanitariusz SS w KL Neuengamme, uczestnik zabójstwa jeńców radzieckich gazem
Jako sanitariusz SS w Neuengamme wpuścił Cyklon B do zamkniętej celi i uczestniczył w zabójstwie 197 radzieckich jeńców wojennych; w zeznaniu procesowym podał zaokrągloną liczbę 200. Skazany na śmierć w pierwszym procesie Neuengamme i stracony 8 października 1946 r.
Rapportführer SS w KL Neuengamme i uczestnik mordu przy Bullenhuser Damm
Jako Rapportführer w Neuengamme uczestniczył w przewiezieniu 20 żydowskich dzieci i 4 opiekunów na miejsce mordu przy Bullenhuser Damm oraz w wieszaniu dorosłych; według współsprawcy uczestniczył też w zabiciu pierwszych 2 dzieci. Skazany na śmierć i stracony 8 października 1946 r.
esesman kierujący blokiem i aresztem w Auschwitz, uczestnik egzekucji
Jako nadzorca aresztu i Blockführer w Auschwitz uczestniczył w indywidualnych i zbiorowych rozstrzeliwaniach przy Bloku 11 oraz w publicznych egzekucjach w Monowitz; później był kierownikiem podobozu Eintrachthütte. Najwyższy Trybunał Narodowy skazał go na śmierć, a wyrok wykonano 24 stycznia 1948 r.
SS-Hauptscharführer, członek Kommando 99 w KL Buchenwald
Jako członek obozowego Kommando 99 uczestniczył w masowych rozstrzeliwaniach sowieckich jeńców w KL Buchenwald; sąd przypisał mu także przemoc wobec więźniów i udział w akcjach antypartyzanckich w Estonii. W 1961 r. został skazany na śmierć i stracony.
SS-Hauptscharführer, kierownik komand pracy więźniów i komendant podobozu Landsberg
Kierował więźniarską pralnią w KL Dachau, gdzie wielokrotnie bił podległych mu więźniów, a później dowodził podobozami, w tym Landsberg. W głównym procesie załogi Dachau został skazany na śmierć i stracony 29 maja 1946 r.
SS-Unterscharführer, strzelec w pozornym lazarecie obozu zagłady Treblinka II
W pozornym lazarecie Treblinki II strzelał w tył głowy do osób chorych, starszych, z niepełnosprawnościami i dzieci oddzielonych od transportów. W 1965 r., przy częściowym uniewinnieniu, skazano go na dożywocie za pomocnictwo w masowym mordzie oraz w mordzie co najmniej 25 osób; zwolniono go ze względów zdrowotnych w 1978 r.
SS-Oberscharführer, komendant podobozu Kaufering I
Dowodził transportem około 4000 więźniów z KL Warschau do Dachau, podczas którego ludzie cierpieli z powodu braku wody, żywności, przemocy i śmierci, a następnie kierował podobozem Kaufering I, gdzie bił więźniów, czasem ze skutkiem śmiertelnym. W głównym procesie Dachau został skazany na śmierć i stracony 29 maja 1946 r.
Rapportführer i Arbeitseinsatzführer KL Mauthausen odpowiedzialny za kary, egzekucje i pracę więźniów
Jako Rapportführer i Arbeitseinsatzführer w Mauthausen współodpowiadał za apele, kary, egzekucje i przydzielanie więźniów do pracy przymusowej; świadek wskazał go także jako sprawcę pobić. Amerykański sąd wojskowy skazał go w 1946 r. na śmierć; został stracony w 1947 r.
sanitariusz SS w rewirze więźniarskim KL Dachau
Jako sanitariusz SS w rewirze Dachau uczestniczył w maltretowaniu chorych więźniów; zeznania procesowe opisywały śmiertelne polewanie operowanego pacjenta zimną wodą oraz zastrzyk podany polskiemu duchownemu, którego następnie znaleziono martwego. Skazany na śmierć w głównym procesie Dachau i stracony 28 maja 1946 r.
SS-Obersturmführer, komendant podobozów Kaufering II i VII
Jako komendant podobozów Kaufering II i VII bił więźniów; jednego z nich, próbującego pozostać z ojcem podczas selekcji, pobił do nieprzytomności, a podczas likwidacji obozu strzelał w grupę szukającą żywności. W głównym procesie Dachau został skazany na śmierć i stracony 29 maja 1946 r.
Rapportführer KL Buchenwald, później komendant i kierownik sieci podobozów
Jako Rapportführer w Buchenwaldzie osobiście stosował przemoc wobec więźniów i uczestniczył w akcji zakończonej rozstrzelaniem 21 żydowskich więźniów 9 listopada 1939 r. Pierwotne kary dożywocia zmieniono w 1970 r. na 6 lat za pomocnictwo w mordzie; w 1981 r. dostał także 3 lata i 6 miesięcy za pomocnictwo w mordzie w Majdanku, lecz tej kary nie odbył ze względów zdrowotnych.