Arnold Strippel
Rapportführer KL Buchenwald, później komendant i kierownik sieci podobozów. Obszar działania: Buchenwald. Profil opisuje funkcję i sprawczość bez rankingu liczby ofiar.
Ustalenia potwierdzone
- Arnold Georg Strippel urodził się 2 czerwca 1911 r. w Unshausen i zmarł 1 maja 1994 r. we Frankfurcie nad Menem; od 1938 r. był Rapportführerem w KL Buchenwald, a później kierował podobozami. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
- Jako Rapportführer uczestniczył w karach cielesnych i osobiście bił więźniów; sądy rozpatrywały także jego udział w wyborze 21 żydowskich więźniów zabitych 9 listopada 1939 r. w kamieniołomie Buchenwaldu. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
- Wyrok z 1949 r., obejmujący 21 kar dożywocia za współsprawstwo morderstw oraz 10 lat za przemoc wobec więźniów, został zmieniony: w 1967 r. uniewinniono go od jednego zarzutu ciężkiego uszkodzenia ciała i wymierzono 5 lat za pozostałe przestępstwa, a w 1970 r. czyn dotyczący 21 zabitych zakwalifikowano jako jedno pomocnictwo w mordzie i wymierzono 6 lat. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
- W procesie załogi Majdanka w 1981 r. skazano go na 3 lata i 6 miesięcy za pomocnictwo w mordzie 41 radzieckich jeńców wojennych; kary nie odbył z powodu stanu zdrowia. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
Znaczenie w łańcuchu odpowiedzialności
Profil opiera indywidualną odpowiedzialność Strippela na prawomocnych skazaniach za przemoc obozową oraz pomocnictwo w mordzie w Buchenwaldzie i Majdanku. Nie przenosi na niego automatycznie wszystkich zbrodni jednostek, którymi kierował. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
Typ odpowiedzialności: kierownicza · wykonawcza · udział w mordzie więźniów i przemocy obozowej. Mechanizmy: administracja i dyscyplina obozowa, przemoc wobec więźniów obozów, egzekucje obozowe.
Najważniejsze zdarzenia
- 9 listopada 1939 r. uczestniczył jako Rapportführer w akcji poprzedzającej rozstrzelanie 21 żydowskich więźniów Buchenwaldu. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
- W latach 1949–1970 kolejne postępowania zmieniły kwalifikację jego udziału w zabiciu 21 więźniów i ustaliły ostateczną karę 6 lat. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
- W 1981 r. otrzymał w procesie załogi Majdanka karę 3 lat i 6 miesięcy, której nie odbył ze względów zdrowotnych. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
Krąg opisuje poziom władzy, funkcję i sprawczość. Odpowiedzialność wielu osób może dotyczyć tego samego łańcucha zbrodni, dlatego danych o ofiarach nie sumuje się między profilami.
Powojenne rozliczenie
W 1949 r. otrzymał 21 kar dożywocia oraz 10 lat więzienia. 22 listopada 1949 r. sąd odwoławczy uchylił skazanie za jeden przypadek ciężkiego uszkodzenia ciała i wymiar kary łącznej; 16 lutego 1950 r. sąd ponownie wydał w tym zakresie taki sam wyrok. W 1967 r. po wznowieniu został uniewinniony od tego zarzutu, lecz skazany na 5 lat za pozostałe akty przemocy; zwolniono go 21 kwietnia 1969 r. W 1970 r. kolejne wznowienie zmieniło kwalifikację zabicia 21 więźniów na pomocnictwo w mordzie i wymierzyło 6 lat, już odbytych, po czym wypłacono mu odszkodowanie za nadmiernie długą izolację. W 1981 r. skazano go na 3 lata i 6 miesięcy w sprawie Majdanka, lecz ze względów zdrowotnych pozostawiono go na wolności (Haftverschonung). Dochodzenia dotyczące Bullenhuser Damm zamykano w 1967 i 1973 r.; wznowiono je w 1979 r., w 1983 r. wniesiono akt oskarżenia o morderstwo, a w 1987 r. postępowanie zakończono z powodu trwałej niezdolności do udziału w procesie. Sprawę Vught umorzono w 1982 r. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
Granice ustaleń
Prawomocny wyrok z 1970 r. stwierdził pomocnictwo w zbiorowym mordzie dotyczącym 21 zabitych, nie osobiste oddanie strzałów. Byli esesmani obciążali Strippela w sprawie Bullenhuser Damm, lecz postępowania z lat 1967–1987 zakończyły się bez wyroku; profil nie przedstawia tego zarzutu jako sądownie dowiedzionego. Nie ustala łącznej liczby ofiar. Materiał KZ-Gedenkstätte Neuengamme oznacza reprodukcję jako niedozwoloną, a fotografa jako nieznanego, dlatego nie wykorzystano portretu. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
Źródła
Źródła dobrano tak, aby łączyć dokumentację instytucjonalną lub procesową z niezależnym opracowaniem.