Paul Hermann Feustel
kierownik placówek Gestapo w Kolínie i Benešovie odpowiedzialny za represje i egzekucje. Obszar działania: Kolín i Benešov. Profil opisuje funkcję i sprawczość bez rankingu liczby ofiar.
Ustalenia potwierdzone
- Paul Hermann Feustel urodził się 30 lipca 1899 r. w Lengenfeld im Vogtland i został stracony 8 maja 1973 r. w Lipsku. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
- W latach 1941–1945 kierował placówkami Gestapo w Kolínie i Benešovie, organizując aresztowania, brutalne przesłuchania, deportacje i akcje egzekucyjne przeciw ludności czeskiej. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
- Sąd Miejski w Berlinie Wschodnim uznał go za winnego zbrodni wojennych i przeciw ludzkości, 11 grudnia 1972 r. skazał na śmierć, a wyrok wykonano 8 maja 1973 r. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
Znaczenie w łańcuchu odpowiedzialności
Profil przypisuje Feustelowi kierowanie udokumentowanymi operacjami Gestapo oraz osobisty udział w działaniach egzekucyjnych, ograniczając opis do czynów ustalonych w aktach i badaniu historycznym. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
Typ odpowiedzialności: dowódcza · organizowanie represji · udział w egzekucjach. Mechanizmy: terror Gestapo, masowe egzekucje, przesłuchania i tortury.
Najważniejsze zdarzenia
- W 1942 r., podczas represji po zamachu na Reinharda Heydricha, koordynował działania Gestapo i uczestniczył w egzekucjach w regionie Kolína. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
- Po ujawnieniu jego tożsamości został aresztowany, a 11 grudnia 1972 r. skazany w Berlinie Wschodnim na śmierć. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
Krąg opisuje poziom władzy, funkcję i sprawczość. Odpowiedzialność wielu osób może dotyczyć tego samego łańcucha zbrodni, dlatego danych o ofiarach nie sumuje się między profilami.
Powojenne rozliczenie
Po latach życia pod fałszywą tożsamością został osądzony; wyrok z 11 grudnia 1972 r. utrzymano po rozpoznaniu odwołania 26 stycznia 1973 r., a wykonano 8 maja 1973 r. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
Granice ustaleń
Artykuł muzealny z 2011 r. podaje 18 maja jako dzień egzekucji, podczas gdy późniejsze opracowania akt i przyjęta chronologia wskazują 8 maja; profil stosuje tę drugą datę i ujawnia rozbieżność. Nie znaleziono portretu z jednoznacznie udokumentowanymi prawami do publikacji. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
Źródła
Źródła dobrano tak, aby łączyć dokumentację instytucjonalną lub procesową z niezależnym opracowaniem.