Wilhelm Bahr
sanitariusz SS w KL Neuengamme, uczestnik zabójstwa jeńców radzieckich gazem. Obszar działania: Neuengamme. Profil opisuje funkcję i sprawczość bez rankingu liczby ofiar.
Ustalenia potwierdzone
- Wilhelm Bahr urodził się 25 kwietnia 1907 r. w Gleschendorfie i został stracony 8 października 1946 r. w Hameln. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
- W latach 1941–1943 był sanitariuszem SS w KL Neuengamme. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
- Materiały miejsca pamięci stwierdzają, że wpuścił gaz do celi i uczestniczył w zabójstwie 197 radzieckich jeńców wojennych. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
Znaczenie w łańcuchu odpowiedzialności
Profil przypisuje Bahrowi bezpośrednie uruchomienie gazowania potwierdzone dokumentami procesu i miejsca pamięci, a nie ogólną odpowiedzialność za wszystkie zabójstwa w Neuengamme. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
Typ odpowiedzialności: bezpośrednia · obsługa medyczna obozu i przeprowadzenie zabójstwa gazem. Mechanizmy: zabijanie gazem, medycyna obozowa, egzekucja jeńców wojennych.
Najważniejsze zdarzenia
- W 1942 r. wpuścił Cyklon B do zamkniętej celi, w której zabito 197 radzieckich jeńców wojennych. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
- W 1946 r. skazano go na śmierć; wyrok wykonano 8 października 1946 r. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
Krąg opisuje poziom władzy, funkcję i sprawczość. Odpowiedzialność wielu osób może dotyczyć tego samego łańcucha zbrodni, dlatego danych o ofiarach nie sumuje się między profilami.
Powojenne rozliczenie
Brytyjski trybunał skazał go w 1946 r. na śmierć, a wyrok wykonano 8 października 1946 r. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
Granice ustaleń
Miejsce pamięci podaje 197 ofiar, a protokół przytacza zeznanie Bahra o 200 jeńcach; profil zachowuje tę rozbieżność zamiast tworzyć pozornie jednolitą liczbę. Nie znaleziono zatwierdzonego portretu do publikacji. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
Źródła
Źródła dobrano tak, aby łączyć dokumentację instytucjonalną lub procesową z niezależnym opracowaniem.