Irmgard Furchner
stenotypistka w komendanturze KL Stutthof. Obszar działania: Stutthof. Profil opisuje funkcję i sprawczość bez rankingu liczby ofiar.
Ustalenia potwierdzone
- Irmgard Furchner, z domu Dirksen, urodziła się 29 maja 1925 r. i zmarła 14 stycznia 2025 r. (Źródło: wskazany materiał)
- Od 1 czerwca 1943 do 1 kwietnia 1945 pracowała jako stenotypistka w komendanturze KL Stutthof. (Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał)
- Sąd ustalił, że przez konieczną dla działania komendantury pracę kancelaryjną świadomie wspierała zabójstwo 10 505 więźniów i usiłowanie zabójstwa w 5 przypadkach. (Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał)
- 20 grudnia 2022 r. otrzymała karę 2 lat pozbawienia wolności w zawieszeniu; 20 sierpnia 2024 r. Bundesgerichtshof utrzymał skazanie. (Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał)
Znaczenie w łańcuchu odpowiedzialności
Profil przypisuje jej wyłącznie pomocnictwo stwierdzone prawomocnym wyrokiem, nie zaś osobiste wykonywanie zabójstw. (Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał)
Typ odpowiedzialności: pomocnictwo sądowo stwierdzone · udział administracyjny · pomocnictwo w zabójstwie. Mechanizmy: administracja i dyscyplina obozowa, transporty deportacyjne, ewakuacje i marsze śmierci.
Najważniejsze zdarzenia
- Od 1 czerwca 1943 do 1 kwietnia 1945 pracowała w kancelarii komendanta KL Stutthof. (Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał)
- 20 grudnia 2022 r. została skazana, a 20 sierpnia 2024 r. Bundesgerichtshof oddalił rewizję. (Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał)
Krąg opisuje poziom władzy, funkcję i sprawczość. Odpowiedzialność wielu osób może dotyczyć tego samego łańcucha zbrodni, dlatego danych o ofiarach nie sumuje się między profilami.
Powojenne rozliczenie
Skazano ją w 2022 r.; wyrok stał się prawomocny po orzeczeniu Bundesgerichtshof z 2024 r. Z powodu zawieszenia nie odbywała kary w zakładzie karnym. (Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał)
Granice ustaleń
Profil ogranicza się do ustaleń sądów dotyczących jej pracy w komendanturze. Nie przypisuje jej bezpośredniego zabijania ani czynów niewskazanych w wyroku. Nie znaleziono portretu z jednoznacznie udokumentowanymi prawami do ponownego wykorzystania. (Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał)
Źródła
Źródła dobrano tak, aby łączyć dokumentację instytucjonalną lub procesową z niezależnym opracowaniem.