Heinz Schubert
adiutant Otto Ohlendorfa w Einsatzgruppe D; nadzorował masową egzekucję pod Symferopolem. Obszar działania: Krym · Symferopol · okupowany ZSRR. Profil opisuje funkcję i sprawczość bez rankingu liczby ofiar.
Ustalenia potwierdzone
- Od października 1941 do czerwca 1942 r. był adiutantem Otto Ohlendorfa, dowódcy Einsatzgruppe D. Funkcja adiutanta nie oznaczała dowodzenia całą formacją. (Źródło instytucjonalne: nuremberg.law.harvard.edu)
- Trybunał ustalił, że w grudniu 1941 r. nadzorował rozstrzelanie około 700–800 osób koło Symferopola przez Sonderkommando 11b. Odrzucił obronę przedstawiającą go jako biernego obserwatora. (Źródło instytucjonalne: nuremberg.law.harvard.edu; Źródło instytucjonalne: nuremberg.law.harvard.edu)
- W procesie Einsatzgruppen uznano go za winnego zbrodni przeciwko ludzkości, zbrodni wojennych oraz członkostwa w organizacjach przestępczych. 10 kwietnia 1948 r. orzeczono karę śmierci. (Źródło instytucjonalne: nuremberg.law.harvard.edu; Źródło instytucjonalne: encyclopedia.ushmm.org)
- Karę śmierci zamieniono w 1951 r. na 10 lat więzienia. Opracowanie Uniwersytetu Humboldtów wskazuje, że w styczniu 1952 r. był już na wolności; złagodzenie kary nie było uniewinnieniem. (Źródło instytucjonalne: edoc.hu-berlin.de)
Znaczenie w łańcuchu odpowiedzialności
Przypadek Schuberta pokazuje odpowiedzialność za nadzorowanie wykonania zbrodniczego rozkazu. Wyrok wiąże go z konkretną egzekucją, a nie jedynie z przynależnością do sztabu. Jego funkcji nie należy mylić ze stanowiskiem faktycznego zastępcy dowódcy, zajmowanym przez Williego Seiberta. (Źródło instytucjonalne: nuremberg.law.harvard.edu; Źródło instytucjonalne: nuremberg.law.harvard.edu)
Typ odpowiedzialności: wykonawcza · nadzorcza. Mechanizmy: masowe egzekucje.
Najważniejsze zdarzenia
- październik 1941 – początek służby jako adiutant Ohlendorfa (Źródło instytucjonalne: nuremberg.law.harvard.edu)
- grudzień 1941 – nadzór nad egzekucją koło Symferopola (Źródło instytucjonalne: nuremberg.law.harvard.edu; Źródło instytucjonalne: nuremberg.law.harvard.edu)
- 10 kwietnia 1948 – kara śmierci w procesie Einsatzgruppen (Źródło instytucjonalne: encyclopedia.ushmm.org)
- 1951 – zamiana kary na 10 lat więzienia; styczeń 1952 – już na wolności (Źródło instytucjonalne: edoc.hu-berlin.de)
Krąg opisuje poziom władzy, funkcję i sprawczość. Odpowiedzialność wielu osób może dotyczyć tego samego łańcucha zbrodni, dlatego danych o ofiarach nie sumuje się między profilami.
Powojenne rozliczenie
Amerykański Trybunał Wojskowy II w Norymberdze skazał go na śmierć w procesie Einsatzgruppen. Po zamianie kary na 10 lat więzienia w 1951 r. nastąpiło wcześniejsze zwolnienie; w styczniu 1952 r. był już wolny. Metryka osobowa Harvard Nuremberg Trials Project podaje śmierć w 1987 r. (Źródło instytucjonalne: edoc.hu-berlin.de; Źródło instytucjonalne: nuremberg.law.harvard.edu)
Granice ustaleń
Liczba około 700–800 dotyczy egzekucji rozpatrzonej w wyroku, nie osobistego bilansu wszystkich ofiar Einsatzgruppe D. Powojenne zeznania sprawcy oceniono razem z ustaleniami sądu. Nie ustalamy dokładnej daty zwolnienia ani liczby faktycznie odbytych lat; metryka Harvardu nie zastępuje odczytu aktu zgonu. (Źródło instytucjonalne: nuremberg.law.harvard.edu; Źródło instytucjonalne: nuremberg.law.harvard.edu; Źródło instytucjonalne: nuremberg.law.harvard.edu; Źródło instytucjonalne: edoc.hu-berlin.de)
Źródła
Źródła dobrano tak, aby łączyć dokumentację instytucjonalną lub procesową z niezależnym opracowaniem.