Hans Aumeier
kierownik obozu Auschwitz, funkcjonariusz SS. Obszar działania: Auschwitz (Oświęcim). Profil opisuje funkcję i sprawczość bez rankingu liczby ofiar.
Ustalenia potwierdzone
- Od lutego 1942 do sierpnia 1943 r. pełnił w Auschwitz funkcję Lagerführera, kierując obozem więźniarskim. (Źródło: Instytut Pamięci Narodowej, opracowanie o pierwszym procesie oświęcimskim, s. 144–146)
- Ustalenia sądu obejmowały jego bezpośredni udział w rozstrzeliwaniach, wieszaniu więźniów, karach i selekcjach. (Źródło: Instytut Pamięci Narodowej, opracowanie o pierwszym procesie oświęcimskim, s. 144–146; Źródło: Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau, lekcja internetowa, s. 3)
- Najwyższy Trybunał Narodowy skazał go na karę śmierci; wyrok wykonano 24 stycznia 1948 r. (Źródło: Instytut Pamięci Narodowej, opracowanie o pierwszym procesie oświęcimskim, s. 144–146)
Znaczenie w łańcuchu odpowiedzialności
Jego odpowiedzialność wynikała zarazem z funkcji kierowniczej i ze źródłowo potwierdzonych działań bezpośrednich; nie jest oparta wyłącznie na przynależności do załogi. (Źródło: Instytut Pamięci Narodowej, opracowanie o pierwszym procesie oświęcimskim, s. 144–146; Źródło: Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau, lekcja internetowa, s. 3)
Typ odpowiedzialności: odpowiedzialność dowódcza · bezpośredni udział. Mechanizmy: komendantura obozu, masowe egzekucje, selekcje.
Najważniejsze zdarzenia
- 1 lutego 1942 r. objął funkcję Lagerführera KL Auschwitz. (Źródło: Instytut Pamięci Narodowej, opracowanie o pierwszym procesie oświęcimskim, s. 144–146)
- 16 sierpnia 1943 r. zakończył służbę w Auschwitz. (Źródło: Instytut Pamięci Narodowej, opracowanie o pierwszym procesie oświęcimskim, s. 144–146; Źródło: Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau, lekcja internetowa, s. 3)
- 24 stycznia 1948 r. został stracony w Krakowie po prawomocnym wyroku śmierci. (Źródło: Instytut Pamięci Narodowej, opracowanie o pierwszym procesie oświęcimskim, s. 144–146)
Krąg opisuje poziom władzy, funkcję i sprawczość. Odpowiedzialność wielu osób może dotyczyć tego samego łańcucha zbrodni, dlatego danych o ofiarach nie sumuje się między profilami.
Powojenne rozliczenie
W pierwszym procesie oświęcimskim przed Najwyższym Trybunałem Narodowym uznano go za winnego, skazano na śmierć i stracono w Krakowie. (Źródło: Instytut Pamięci Narodowej, opracowanie o pierwszym procesie oświęcimskim, s. 144–146; Źródło: Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau, lekcja internetowa, s. 3)
Granice ustaleń
Nie przypisujemy mu odrębnej liczby ofiar ani każdego czynu popełnionego przez podległy personel. Nie wybrano portretu, ponieważ nie zweryfikowano precyzyjnych praw do ponownego wykorzystania konkretnego pliku. (Źródło: Instytut Pamięci Narodowej, opracowanie o pierwszym procesie oświęcimskim, s. 144–146; Źródło: Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau, lekcja internetowa, s. 3)
Źródła
Źródła dobrano tak, aby łączyć dokumentację instytucjonalną lub procesową z niezależnym opracowaniem.