Fritz ter Meer

skazany w procesie IG Farben za punkty II i III na 7 lat więzienia; zwolniony w 1950 r.1884–1967fala 9

członek zarządu i przewodniczący komitetu technicznego IG Farben; skazany za grabież mienia w krajach okupowanych i udział w pracy przymusowej. Obszar działania: Auschwitz-Monowitz · okupowana Polska · okupowana Francja. Profil opisuje funkcję i sprawczość bez rankingu liczby ofiar.

AuschwitzPraca przymusowaGrabieżEksploatacja gospodarcza

Ustalenia potwierdzone

  • Ter Meer był członkiem zarządu IG Farben i przewodniczącym jego komitetu technicznego; należał do najważniejszych kierowników koncernu.
  • Trybunał w procesie IG Farben uznał go za winnego w punkcie II: ustalił jego osobistą odpowiedzialność za udział koncernu w grabieży w Polsce i Alzacji-Lotaryngii oraz za negocjacje prowadzące do porozumienia Francolor.
  • W odniesieniu do Auschwitz i Fürstengrube sąd ustalił, że ter Meer aktywnie uczestniczył w pozyskiwaniu pracy przymusowej, wiedząc o cierpieniu i ciężkich warunkach robotników; został uznany za winnego w punkcie III.
  • Wszyscy oskarżeni zostali uniewinnieni od punktów I i V dotyczących zbrodni przeciwko pokojowi i spisku w tym zakresie; ter Meer nie był objęty punktem IV dotyczącym członkostwa w SS.
  • Otrzymał karę siedmiu lat więzienia, lecz w 1950 roku został zwolniony za dobre sprawowanie. W 1956 roku wszedł do rady nadzorczej Bayer AG i pozostawał w niej do 1964 roku.

Znaczenie w łańcuchu odpowiedzialności

Profil indywidualizuje odpowiedzialność członka ścisłego kierownictwa przedsiębiorstwa przez konkretne ustalenia wyroku: udział w przejęciach mienia i aktywne pozyskiwanie pracy przymusowej. Nie opiera się wyłącznie na członkostwie w zarządzie i nie przypisuje ter Meerowi wszystkich działań IG Farben, wszystkich fabryk ani badań medycznych prowadzonych przez innych.

Typ odpowiedzialności: kierownicza w przedsiębiorstwie · grabież gospodarcza · pozyskiwanie pracy przymusowej. Mechanizmy: grabież przedsiębiorstw na terytoriach okupowanych, pozyskiwanie pracy przymusowej dla IG Farben, inwestycja IG Farben w Auschwitz-Monowitz.

Najważniejsze zdarzenia

  • udział 6 lutego 1941 roku w naradzie dotyczącej rozbudowy produkcji Buna, po której wybrano lokalizację w Auschwitz
  • udział w grabieży majątku w Polsce, Alzacji-Lotaryngii i w porozumieniu Francolor podczas okupacji
  • aktywne uczestnictwo w pozyskiwaniu pracy przymusowej dla przedsięwzięć Auschwitz i Fürstengrube
  • wyrok siedmiu lat więzienia w procesie IG Farben 30 lipca 1948 roku
  • wejście do rady nadzorczej Bayer AG w 1956 roku
Bez rankingu liczby ofiar

Krąg opisuje poziom władzy, funkcję i sprawczość. Odpowiedzialność wielu osób może dotyczyć tego samego łańcucha zbrodni, dlatego danych o ofiarach nie sumuje się między profilami.

Powojenne rozliczenie

Amerykański trybunał wojskowy w procesie IG Farben uznał ter Meera za winnego punktów II i III i skazał go na siedem lat więzienia. Został zwolniony w 1950 roku za dobre sprawowanie. W 1956 roku wybrano go do rady nadzorczej Bayer AG; pełnił tę funkcję do 1964 roku. Zmarł w 1967 roku.

Granice ustaleń

Wyrok wiąże ter Meera osobiście z określonymi przypadkami grabieży oraz z pozyskiwaniem pracy przymusowej dla Auschwitz i Fürstengrube. Nie przypisujemy mu całej działalności IG Farben, wszystkich warunków na każdym placu budowy, produkcji Cyklonu B ani eksperymentów medycznych. Uznanie winy dotyczyło punktów II i III; w sprawie zbrodni przeciwko pokojowi i związanego z nimi spisku wszyscy oskarżeni zostali uniewinnieni.

Źródła

Źródła dobrano tak, aby łączyć dokumentację instytucjonalną lub procesową z niezależnym opracowaniem.