Wolfgang Seuss
funkcjonariusz personelu obozów koncentracyjnych. Obszar działania: Dachau i Natzweiler. Profil opisuje funkcję i sprawczość bez rankingu liczby ofiar.
Ustalenia potwierdzone
- Wolfgang Seuss urodził się w 1907 r. i zmarł w 1979 r. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
- W Dachau był kolejno Blockführerem, Kommandoführerem, Rapportführerem i zastępcą Schutzhaftlagerführera; w 1942 r. przeniesiono go do Natzweiler, gdzie Germain Lutz określił go jako kierownika obozu więźniarskiego i opisał, jak Seuss skierował go do kamieniołomu, a po urazie nakazał mu tam wrócić. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
- Po uniewinnieniu w 1946 r. w sprawie czterech więźniarek SOE został we Francji skazany na śmierć; wyrok złagodzono, a Seussa ułaskawiono w 1959 r. W 1960 r. sąd RFN skazał go na dożywocie za zabójstwo dwóch żydowskich więźniów. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
Znaczenie w łańcuchu odpowiedzialności
Uniewinnienie z 1946 r. dotyczyło jednego, ściśle określonego zarzutu i nie może być przedstawiane jako uniewinnienie od później osądzonych czynów. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
Typ odpowiedzialności: bezpośrednie sprawstwo · przemoc obozowa · kadra obozowa. Mechanizmy: przemoc wobec więźniów obozów, egzekucje obozowe.
Najważniejsze zdarzenia
- 1934–1942: w Dachau pełnił kolejno funkcje Blockführera, Kommandoführera, Rapportführera i zastępcy Schutzhaftlagerführera; w 1942 r. został przeniesiony do Natzweiler. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
- 1960: Landgericht München II skazał go na dożywotnie więzienie za zabójstwo dwóch żydowskich więźniów. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
Krąg opisuje poziom władzy, funkcję i sprawczość. Odpowiedzialność wielu osób może dotyczyć tego samego łańcucha zbrodni, dlatego danych o ofiarach nie sumuje się między profilami.
Powojenne rozliczenie
Uniewinniony w 1946 r. w sprawie czterech więźniarek SOE; później skazany we Francji, a w 1960 r. w RFN na dożywocie za zabójstwo dwóch żydowskich więźniów. Zwolniony w 1970 r. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy; Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
Granice ustaleń
Profil rozdziela zarzuty i wyniki kolejnych postępowań; nie ustala zbiorczej liczby ofiar. Przytoczone źródła potwierdzają jedynie lata urodzenia i śmierci (1907–1979), nie zaś dokładne daty ani miejsca. Nie znaleziono portretu z jednoznacznie potwierdzonymi prawami do publikacji. (Źródło: wskazany zapis instytucjonalny lub sądowy)
Źródła
Źródła dobrano tak, aby łączyć dokumentację instytucjonalną lub procesową z niezależnym opracowaniem.