Willi Tessmann
komendant więzienia policyjnego Fuhlsbüttel. Obszar działania: Hamburg-Fuhlsbüttel. Profil opisuje funkcję i sprawczość bez rankingu liczby ofiar.
Ustalenia potwierdzone
- Willi Tessmann urodził się 15 stycznia 1908 r. w Hamburgu i został stracony 29 stycznia 1948 r. w Hameln. (Źródło: wskazany materiał)
- Od listopada 1943 r. do końca wojny był komendantem więzienia policyjnego Fuhlsbüttel. (Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał)
- Źródło instytucjonalne podaje, że w 1943 r. Tessmann i jego zastępca doprowadzili pięć rosyjskich robotnic przymusowych na miejsce egzekucji i obserwowali jej wykonanie. (Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał)
- Materiały wystawowe dokumentują jego udział w przesłuchaniach Gestapo, umieszczanie agentów w celach więźniów politycznych oraz wspieranie maltretowania. (Źródło: wskazany materiał)
- Brytyjski sąd wojskowy skazał go na śmierć we wrześniu 1947 r.; wyrok wykonano 29 stycznia 1948 r. (Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał)
Znaczenie w łańcuchu odpowiedzialności
Profil łączy odpowiedzialność komendanta z wyraźnie opisanymi działaniami osobistymi, nie przypisując Tessmannowi czynów innych strażników bez konkretnego ustalenia. (Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał)
Typ odpowiedzialności: odpowiedzialność komendanta · bezpośredni udział. Mechanizmy: terror Gestapo, przesłuchania i tortury, odpowiedzialność dowódcza za meldowane zbrodnie.
Najważniejsze zdarzenia
- W listopadzie 1943 r. objął komendę więzienia policyjnego Fuhlsbüttel. (Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał)
- We wrześniu 1947 r. skazano go na śmierć; wyrok wykonano 29 stycznia 1948 r. (Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał)
Krąg opisuje poziom władzy, funkcję i sprawczość. Odpowiedzialność wielu osób może dotyczyć tego samego łańcucha zbrodni, dlatego danych o ofiarach nie sumuje się między profilami.
Powojenne rozliczenie
W drugim procesie Fuhlsbüttel skazano go na śmierć we wrześniu 1947 r.; został stracony 29 stycznia 1948 r. w Hameln. (Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał)
Granice ustaleń
Tablice instytucjonalne podają różne dni września jako datę wyroku, dlatego profil zachowuje jedynie miesiąc i rok. Nie przypisujemy mu czynów innych oskarżonych bez indywidualnego ustalenia. Znana fotografia ma niejasny status ponownego wykorzystania, więc nie publikujemy portretu bez jednoznacznej podstawy prawnej. (Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał)
Źródła
Źródła dobrano tak, aby łączyć dokumentację instytucjonalną lub procesową z niezależnym opracowaniem.