Walter Kuntze

19 lutego 1948 r. uznany za winnego w punktach I, III i IV i skazany na dożywotnie więzienie; w lutym 1953 r. zwolniony ze względów medycznych bez uchylenia skazania.1883–1960fala 20

dowódca Wehrmachtu na Bałkanach. Obszar działania: Bałkany. Profil opisuje funkcję i sprawczość bez rankingu liczby ofiar.

BałkanyEgzekucje zakładnikówRepresje zbioroweZbrodnie wojenne

Ustalenia potwierdzone

Znaczenie w łańcuchu odpowiedzialności

Odpowiedzialność Kuntzego ma przede wszystkim charakter dowódczy: wynika z podpisanego rozkazu, napływających meldunków oraz zaniechania obowiązku przeciwdziałania bezprawnym praktykom jednostek podległych. (Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał)

Typ odpowiedzialności: odpowiedzialność dowódcza · odpowiedzialność za bezprawne stosowanie rozkazu przez jednostki podległe. Mechanizmy: system zakładników i egzekucji odwetowych, odpowiedzialność dowódcza za meldowane zbrodnie, rozkazy zniszczenia miejscowości.

Najważniejsze zdarzenia

Bez rankingu liczby ofiar

Krąg opisuje poziom władzy, funkcję i sprawczość. Odpowiedzialność wielu osób może dotyczyć tego samego łańcucha zbrodni, dlatego danych o ofiarach nie sumuje się między profilami.

Powojenne rozliczenie

19 lutego 1948 r. skazano go na dożywotnie więzienie. W lutym 1953 r. zwolniono go ze względów medycznych bez uchylenia skazania; zmarł 1 kwietnia 1960 r. w Detmold. (Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał)

Granice ustaleń

Wyrok wyraźnie stwierdził, że akta nie wykazały, by Kuntze nakazał rozstrzeliwanie Żydów i Romów albo ich przewóz do obozu. Profil nie rozszerza odpowiedzialności poza ustalenia sądu. Portret z 1948 r. autorstwa U.S. Army Signal Corps, przechowywany przez National Archives and Records Administration, jest oznaczony w Wikimedia Commons jako domena publiczna. (Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał)

Źródła

Źródła dobrano tak, aby łączyć dokumentację instytucjonalną lub procesową z niezależnym opracowaniem.