Martin Sommer
nadzorca aresztu i morderca więźniów w Buchenwaldzie. Obszar działania: Buchenwald. Profil opisuje funkcję i sprawczość bez rankingu liczby ofiar.
Ustalenia potwierdzone
- Walter Gerhard Martin Sommer urodził się 8 lutego 1915 r. w Schkölen i zmarł 7 czerwca 1988 r. w Stephanusheim w Rummelsbergu. (Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał)
- Jako SS-Hauptscharführer należał do personelu stałego KL Buchenwald i odpowiadał za obozowy areszt. (Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał)
- Sąd ustalił, że od wiosny 1940 do końca 1942 r. zabił co najmniej 25 nieznanych z nazwiska więźniów przez dożylne wstrzyknięcia Evipanu, fenolu albo powietrza. (Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał)
- 3 lipca 1958 r. Landgericht Bayreuth skazał go za 25 morderstw na dożywocie; 5 maja 1959 r. Bundesgerichtshof oddalił rewizję. (Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał)
Znaczenie w łańcuchu odpowiedzialności
Profil przypisuje Sommerowi zabójstwa ustalone w prawomocnym wyroku i udokumentowaną funkcję nadzorcy aresztu, nie zaś wszystkie zgłaszane zbrodnie obozowe. (Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał)
Typ odpowiedzialności: bezpośrednie zabójstwa więźniów · tortury i zabójstwo · bezpośrednie sprawstwo. Mechanizmy: morderstwa indywidualne, tortury i przemoc, przemoc wobec więźniów obozów.
Najważniejsze zdarzenia
- Od wiosny 1940 do końca 1942 r. zamordował co najmniej 25 więźniów za pomocą zastrzyków. (Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał)
- 3 lipca 1958 r. został skazany na dożywocie, a 5 maja 1959 r. wyrok stał się prawomocny po oddaleniu rewizji. (Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał)
Krąg opisuje poziom władzy, funkcję i sprawczość. Odpowiedzialność wielu osób może dotyczyć tego samego łańcucha zbrodni, dlatego danych o ofiarach nie sumuje się między profilami.
Powojenne rozliczenie
W 1971 r. wykonywanie kary przerwano na czas leczenia, a w 1973 r. przeniesiono go do domu opieki. Kolejne wnioski o warunkowe zwolnienie odrzucono; zmarł 7 czerwca 1988 r., gdy kara nadal obowiązywała. (Źródło: wskazany materiał)
Granice ustaleń
Wyrok obejmował 25 zabójstw i sam wskazywał, że stanowi to tylko część zarzucanych zbrodni. Profil nie ustala pełnej liczby ofiar i nie powtarza niezweryfikowanych opowieści. Nie znaleziono portretu z jednoznacznie udokumentowanymi prawami do publikacji. (Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał)
Źródła
Źródła dobrano tak, aby łączyć dokumentację instytucjonalną lub procesową z niezależnym opracowaniem.