Helmut Knochen

skazany na śmierć we Francji w 1954 r.; kara złagodzona, zwolniony w 1962 r.1910–2003fala 11

szef aparatu Sipo i SD we Francji, odpowiedzialny za deportacje i represje. Obszar działania: Francja. Profil opisuje funkcję i sprawczość bez rankingu liczby ofiar.

Sipo i SDDeportacje ŻydówOkupowana FrancjaEgzekucje zakładników

Ustalenia potwierdzone

Znaczenie w łańcuchu odpowiedzialności

Odpowiedzialność Knochen obejmuje zarządzanie regionalnym aparatem Sipo i SD oraz udokumentowane decyzje i rozkazy. (Źródło: Memorial de la Shoah, section on spring 1942; Oberg, Knochen and Hagen and implementation of the Final Solution in France; Źródło: Memorial de la Shoah - Notre Volonte, 1954 issue; report on the Oberg-Knochen trial, Bordeaux hostage telegram and death sentence; Źródło: Memorial de la Shoah - Notre Volonte, 1963 issue; sentence commutations and release of Oberg and Knochen; Źródło: German National Biography, authority record GND 121222519; identity and life dates)

Typ odpowiedzialności: regionalna policyjna · dowódcza · rozkazodawcza. Mechanizmy: zarządzanie aparatem Sipo, deportacje do obozów zagłady, represje policyjne.

Najważniejsze zdarzenia

Bez rankingu liczby ofiar

Krąg opisuje poziom władzy, funkcję i sprawczość. Odpowiedzialność wielu osób może dotyczyć tego samego łańcucha zbrodni, dlatego danych o ofiarach nie sumuje się między profilami.

Powojenne rozliczenie

Francuski sąd skazał Knochen na śmierć w 1954 r. Karę następnie złagodzono; został zwolniony i przekazany RFN w 1962 r. (Źródło: Memorial de la Shoah, section on spring 1942; Oberg, Knochen and Hagen and implementation of the Final Solution in France; Źródło: Memorial de la Shoah - Notre Volonte, 1954 issue; report on the Oberg-Knochen trial, Bordeaux hostage telegram and death sentence; Źródło: Memorial de la Shoah - Notre Volonte, 1963 issue; sentence commutations and release of Oberg and Knochen; Źródło: German National Biography, authority record GND 121222519; identity and life dates)

Granice ustaleń

Źródła

Źródła dobrano tak, aby łączyć dokumentację instytucjonalną lub procesową z niezależnym opracowaniem.