Friedrich-Wilhelm Müller
dowódca 22. Dywizji Piechoty i komendant Twierdzy Kreta. Obszar działania: Kreta · Viannos · Anogia. Profil opisuje funkcję i sprawczość bez rankingu liczby ofiar.
Ustalenia potwierdzone
- Müller dowodził 22. Dywizją Piechoty na Krecie od 1942 roku, a w 1944 roku został komendantem Twierdzy Kreta.
- Po walkach z partyzantami w rejonie Viannos we wrześniu 1943 roku wydał rozkaz surowych represji, obejmujących masowe egzekucje i niszczenie wsi. Greckie dowody przedstawione w procesie zakładników wiązały wykonanie z 67. pułkiem jego dywizji.
- W sierpniu 1944 roku rozkaz Müllera dotyczący Anogii nakazywał zburzenie miejscowości i egzekucję mężczyzn znajdujących się w określonym promieniu od wsi.
- Grecki specjalny sąd wojskowy skazał go 9 grudnia 1946 roku na śmierć za zbrodnie okupacyjne; został rozstrzelany 20 maja 1947 roku.
Znaczenie w łańcuchu odpowiedzialności
Müller jest przykładem bezpośredniego połączenia dowództwa Wehrmachtu z pisemnym rozkazem zniszczenia miejscowości i terenową egzekucją cywilów. Zestawienie Viannos i Anogii pokazuje powtarzalny mechanizm odwetu, lecz profil pozostaje przy epizodach indywidualizowanych dokumentami.
Typ odpowiedzialności: dowódcza · rozkazodawcza · represyjna. Mechanizmy: wojskowe represje na Krecie, rozkazy zniszczenia miejscowości, egzekucje odwetowe ludności cywilnej.
Najważniejsze zdarzenia
- objęcie dowództwa 22. Dywizji Piechoty na Krecie w 1942 roku
- represje w rejonie Viannos 14–16 września 1943 roku
- rozkaz zniszczenia Anogii w sierpniu 1944 roku
- wyrok śmierci w Atenach 9 grudnia 1946 roku
- egzekucja przez rozstrzelanie 20 maja 1947 roku
Krąg opisuje poziom władzy, funkcję i sprawczość. Odpowiedzialność wielu osób może dotyczyć tego samego łańcucha zbrodni, dlatego danych o ofiarach nie sumuje się między profilami.
Powojenne rozliczenie
Po wojnie Müller został przekazany Grecji i wraz z Brunonem Bräuerem stanął przed specjalnym sądem wojskowym w Atenach. W grudniu 1946 roku skazano go na śmierć. Wyrok wykonano przez rozstrzelanie 20 maja 1947 roku.
Granice ustaleń
Grecki proces obejmował szeroki zestaw zbrodni okupacyjnych na Krecie, a późniejsze badania ostrzegają przed automatycznym przypisywaniem każdej zbrodni jednemu dowódcy. Profil opiera rdzeń na udokumentowanych rozkazach i działaniach w Viannos oraz Anogii; nie przypisuje Müllerowi wszystkich niemieckich masakr na wyspie ani każdej czynności podległych żołnierzy. Szacunki ofiar Viannos różnią się zależnie od zakresu terytorialnego.
Źródła
Źródła dobrano tak, aby łączyć dokumentację instytucjonalną lub procesową z niezależnym opracowaniem.