Anton Kaindl
komendant KL Sachsenhausen w latach 1942–1945. Obszar działania: Sachsenhausen · Oranienburg · Niemcy. Profil opisuje funkcję i sprawczość bez rankingu liczby ofiar.
Ustalenia potwierdzone
- Anton Kaindl urodził się 14 lipca 1902 r. w Monachium. Od 1942 do 1945 r. był komendantem KL Sachsenhausen. (Źródło: Harvard Law School Library — Nuremberg Trials Project, Anton Kaindl affidavit of 16 July 1946, 23 pp.; metadata lines and scanned pp. 1–23; NMT 4 pp. 4114, 4139; Źródło: United States Holocaust Memorial Museum, Section “SS Personnel,” especially the paragraph naming Anton Kaindl)
- 2 lutego 1945 r. rozkazał przygotować ewakuację obozu; od 21 kwietnia ponad 33 000 więźniów wypędzono w kolumnach, a SS rozstrzeliwała osoby pozostające w tyle. Ponad tysiąc więźniów nie przeżyło marszu. (Źródło: Gedenkstätte und Museum Sachsenhausen, Paragraphs beginning “Am 2. Februar 1945…” and “Die zurückbleibenden Häftlinge…”)
- W sowieckim procesie załogi Sachsenhausen w 1947 r. został skazany na dożywotnią pracę przymusową i wywieziony do Workuty, gdzie zmarł 31 sierpnia 1948 r. (Źródło: Stiftung Brandenburgische Gedenkstätten, Printed p. 92, discussion of the 1947 Sachsenhausen trial)
Znaczenie w łańcuchu odpowiedzialności
Odpowiedzialność Kaindla wynika z jego funkcji komendanta oraz konkretnego rozkazu przygotowania ewakuacji, która stała się marszem śmierci. Jego zaprzysiężone oświadczenie dokumentuje też wiedzę o funkcjonowaniu systemu obozowego. (Źródło: Harvard Law School Library — Nuremberg Trials Project, Anton Kaindl affidavit of 16 July 1946, 23 pp.; metadata lines and scanned pp. 1–23; NMT 4 pp. 4114, 4139; Źródło: Gedenkstätte und Museum Sachsenhausen, Paragraphs beginning “Am 2. Februar 1945…” and “Die zurückbleibenden Häftlinge…”)
Typ odpowiedzialności: dowódcza · administracyjna. Mechanizmy: marsze śmierci, praca przymusowa, dowodzenie obozem koncentracyjnym.
Najważniejsze zdarzenia
- 1942 – objęcie komendy KL Sachsenhausen (Źródło: United States Holocaust Memorial Museum, Section “SS Personnel,” especially the paragraph naming Anton Kaindl)
- 2 lutego–21 kwietnia 1945 – przygotowanie i rozpoczęcie ewakuacji obozu (Źródło: Gedenkstätte und Museum Sachsenhausen, Paragraphs beginning “Am 2. Februar 1945…” and “Die zurückbleibenden Häftlinge…”)
- 1947 – dożywotnia praca przymusowa w sowieckim procesie Sachsenhausen (Źródło: Stiftung Brandenburgische Gedenkstätten, Printed p. 92, discussion of the 1947 Sachsenhausen trial)
Krąg opisuje poziom władzy, funkcję i sprawczość. Odpowiedzialność wielu osób może dotyczyć tego samego łańcucha zbrodni, dlatego danych o ofiarach nie sumuje się między profilami.
Powojenne rozliczenie
Sowiecki trybunał wojskowy skazał Kaindla w 1947 r. na dożywotnią pracę przymusową. Został wywieziony do Workuty i zmarł tam 31 sierpnia 1948 r. (Źródło: Stiftung Brandenburgische Gedenkstätten, Printed p. 92, discussion of the 1947 Sachsenhausen trial)
Granice ustaleń
Liczba ponad tysiąca zmarłych dotyczy całego marszu śmierci, nie osobistego bilansu Kaindla. Profil przypisuje mu rozkaz przygotowania ewakuacji i odpowiedzialność komendancką, nie każdy strzał oddany przez eskortę. (Źródło: Harvard Law School Library — Nuremberg Trials Project, Anton Kaindl affidavit of 16 July 1946, 23 pp.; metadata lines and scanned pp. 1–23; NMT 4 pp. 4114, 4139; Źródło: Gedenkstätte und Museum Sachsenhausen, Paragraphs beginning “Am 2. Februar 1945…” and “Die zurückbleibenden Häftlinge…”; Źródło: Stiftung Brandenburgische Gedenkstätten, Printed p. 92, discussion of the 1947 Sachsenhausen trial)
Źródła
Źródła dobrano tak, aby łączyć dokumentację instytucjonalną lub procesową z niezależnym opracowaniem.