Simon Kiern
Blockführer i kancelista w KL Dachau. Obszar działania: Dachau. Profil opisuje funkcję i sprawczość bez rankingu liczby ofiar.
Ustalenia potwierdzone
- Simon Kiern urodził się 13 sierpnia 1913 r. i został stracony 28 maja 1946 r. w Landsbergu am Lech. (Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał)
- W KL Dachau pełnił funkcje Blockführera i kancelisty w biurze Schutzhaftlagerführera. (Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał)
- Przegląd akt procesu odnotowuje materiał dowodowy dotyczący maltretowania więźniów, zabicia jednego więźnia oraz udziału w egzekucjach. (Źródło: wskazany materiał)
- 13 grudnia 1945 r. uznano go za winnego w głównym procesie Dachau i skazano na śmierć; wyrok wykonano 28 maja 1946 r. (Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał)
Znaczenie w łańcuchu odpowiedzialności
Profil rozróżnia indywidualne ustalenia opisane w przeglądzie akt od szerokiej konstrukcji wspólnego zamiaru zastosowanej wobec personelu obozu. (Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał)
Typ odpowiedzialności: bezpośrednia przemoc wobec więźniów · udział w egzekucjach. Mechanizmy: przemoc wobec więźniów obozów, egzekucje obozowe.
Najważniejsze zdarzenia
- W latach 1941–1942 pełnił funkcje Blockführera i kancelisty w KL Dachau. (Źródło: wskazany materiał)
- 13 grudnia 1945 r. skazano go na śmierć; wyrok wykonano 28 maja 1946 r. (Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał)
Krąg opisuje poziom władzy, funkcję i sprawczość. Odpowiedzialność wielu osób może dotyczyć tego samego łańcucha zbrodni, dlatego danych o ofiarach nie sumuje się między profilami.
Powojenne rozliczenie
Amerykański sąd wojskowy skazał go na śmierć 13 grudnia 1945 r.; został stracony 28 maja 1946 r. (Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał)
Granice ustaleń
Nie ustalamy indywidualnej liczby ofiar ani nie przypisujemy czynów poza tymi opisanymi w aktach sądowych. Nie znaleziono portretu z jednoznacznie udokumentowanymi prawami do publikacji. (Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał; Źródło: wskazany materiał)
Źródła
Źródła dobrano tak, aby łączyć dokumentację instytucjonalną lub procesową z niezależnym opracowaniem.