Robert Ritter
lekarz i psychiatra dziecięcy; kierownik placówki, która rejestrowała i pseudonaukowo klasyfikowała Romów i Sinti na potrzeby nazistowskiego aparatu prześladowań. Obszar działania: Berlin · Niemcy. Profil opisuje funkcję i sprawczość bez rankingu liczby ofiar.
Ustalenia potwierdzone
- W 1936 roku Reichsgesundheitsamt powierzył Ritterowi kierowanie zespołem badań eugenicznych, który rozwinął się w Rassenhygienische und bevölkerungspolitische Forschungsstelle.
- Zespół Rittera gromadził drzewa genealogiczne, dokumenty, pomiary, próbki krwi i wywiady, aby rejestrować oraz klasyfikować Romów i Sinti według rasistowskich kategorii pozbawionych podstaw naukowych.
- Placówka współpracowała z Kripo; sporządzona ewidencja i klasyfikacje pomagały władzom lokalizować, aresztować i deportować ludzi oraz wspierały segregację i przymusową sterylizację.
- W 1941 roku Ritter objął również kierownictwo Kriminalbiologisches Institut der Sicherheitspolizei, które wydawało opinie między innymi o młodzieży więzionej w obozach Moringen i Uckermark.
- Nie należał do NSDAP. Po wojnie wrócił do pracy lekarskiej; wszczęte we Frankfurcie w 1950 roku postępowanie przygotowawcze umorzono i Ritter nie został osądzony.
Znaczenie w łańcuchu odpowiedzialności
Profil pokazuje, jak autorytet lekarza, ankieta i kartoteka stawały się narzędziami policyjnego prześladowania. Udokumentowany związek Rittera dotyczy tworzenia klasyfikacji, rejestru i opinii używanych przez aparat państwa; nie oznacza to osobistego wydania każdego późniejszego nakazu deportacji ani udziału w każdej zbrodni popełnionej wobec Romów i Sinti.
Typ odpowiedzialności: pseudonaukowa i zawodowa · ewidencyjno-klasyfikacyjna · policyjna. Mechanizmy: rejestracja i rasowa klasyfikacja Romów i Sinti, ekspertyzy eugeniczne na potrzeby policji, pseudonaukowe uzasadnianie sterylizacji i segregacji.
Najważniejsze zdarzenia
- powierzenie mu w 1936 roku zespołu badań eugenicznych w Reichsgesundheitsamt
- ogólnokrajowe rejestrowanie i klasyfikowanie Romów i Sinti przez jego placówkę od 1936 roku
- objęcie w 1941 roku kierownictwa Kriminalbiologisches Institut der Sicherheitspolizei
- umorzenie frankfurckiego postępowania przygotowawczego w 1950 roku
Krąg opisuje poziom władzy, funkcję i sprawczość. Odpowiedzialność wielu osób może dotyczyć tego samego łańcucha zbrodni, dlatego danych o ofiarach nie sumuje się między profilami.
Powojenne rozliczenie
Po denazyfikacji dopuszczono Rittera do ponownej pracy; w 1947 roku został kierownikiem psychiatrii młodzieżowej we Frankfurcie nad Menem. Skargi ocalałych doprowadziły w 1950 roku do postępowania przygotowawczego, lecz prokuratura je umorzyła. Ritter zmarł w 1951 roku, nie stanąwszy przed sądem.
Granice ustaleń
Nie przypisujemy Ritterowi zbiorczego bilansu ofiar ludobójstwa Romów i Sinti ani autorstwa każdego nakazu deportacji. Źródła pozwalają wykazać jego kierownictwo, metody klasyfikacji, współpracę z policją i wykorzystanie kartoteki; przy konkretnych deportacjach lub zabójstwach potrzebny jest osobny dokument łączący decyzję z osobą. Brak członkostwa w NSDAP nie ogranicza ustalonej odpowiedzialności zawodowej i instytucjonalnej.
Źródła
Źródła dobrano tak, aby łączyć dokumentację instytucjonalną lub procesową z niezależnym opracowaniem.