Hellmuth Holland
kierownik Niemieckiej Prokuratury w Piotrkowie i oskarżyciel przed Sądem Specjalnym w Piotrkowie. Obszar działania: Piotrków Trybunalski · Tomaszów Mazowiecki · dystrykt radomski. Profil opisuje funkcję i sprawczość bez rankingu liczby ofiar.
Ustalenia potwierdzone
- Od 13 września 1941 roku do 17 stycznia 1945 roku kierował Niemiecką Prokuraturą w Piotrkowie i występował jako oskarżyciel przed Sondergericht Petrikau.
- Sąd Okręgowy w Piotrkowie ustalił w 1949 roku, że nakazywał represje wobec osób zamierzających zaskarżyć nakazy karne, polecał wymuszanie zeznań biciem, wywierał presję na sędziów w kierunku surowszych kar wobec Polaków i stosował wobec nich surowszą kwalifikację prawną.
- W drugim postępowaniu Sąd Wojewódzki w Łodzi uznał go w 1954 roku za winnego udziału w zabójstwach ludności cywilnej: jako prokurator żądał kar śmierci między innymi za opuszczenie getta i udzielanie schronienia Żydom, a następnie uczestniczył w wykonywaniu zasądzonych kar.
- Sąd Najwyższy utrzymał wyrok z 1954 roku, rozróżniając czyny objęte pierwszym procesem od udziału w zabójstwach rozpoznanego w procesie drugim.
Znaczenie w łańcuchu odpowiedzialności
Profil pokazuje, jak kierownik lokalnej prokuratury przekształcał dyskryminacyjne ustawodawstwo okupacyjne w akty oskarżenia, żądania kar śmierci i udział prokuratora przy egzekucjach. Nie przypisuje Hollandowi wszystkich orzeczeń Sondergericht Petrikau ani wszystkich czynów więzienia, policji i administracji dystryktu.
Typ odpowiedzialności: prokuratorska · kierownicza · wykonawcza. Mechanizmy: sądy specjalne, represyjne prawo okupacyjne, oskarżenia i wykonywanie kar śmierci.
Najważniejsze zdarzenia
- objęcie kierownictwa Niemieckiej Prokuratury w Piotrkowie 13 września 1941 roku
- postępowania przeciw Żydom opuszczającym getto i osobom udzielającym im pomocy oraz wykonywanie wyroków w latach 1942–1944
- pierwszy proces i wyrok Sądu Okręgowego w Piotrkowie z 30 marca 1949 roku
- drugi proces, wyrok Sądu Wojewódzkiego w Łodzi z 20 lutego 1954 roku i kontrola Sądu Najwyższego
Krąg opisuje poziom władzy, funkcję i sprawczość. Odpowiedzialność wielu osób może dotyczyć tego samego łańcucha zbrodni, dlatego danych o ofiarach nie sumuje się między profilami.
Powojenne rozliczenie
W 1949 roku został skazany na sześć lat więzienia. W odrębnej sprawie w 1954 roku otrzymał osiem lat, a kara łączna wyniosła osiem lat; według zachowanych akt najpewniej opuścił więzienie 21 marca 1956 roku. Wrócił do sądownictwa RFN. Postępowanie wszczęte we Fryburgu w związku ze sprawą Jana Stępniewskiego umorzono w 1979 roku z powodu niezdolności Hollanda do udziału w procesie.
Granice ustaleń
Data śmierci nie została potwierdzona w wykorzystanych źródłach. Pierwszy sąd nie uznał za udowodnione między innymi zarzutów głodzenia więźniów, bezpodstawnego kierowania Polaków do obozów koncentracyjnych oraz części zarzutów dotyczących aresztowania; nie wolno włączać ich do biogramu jako faktów. Ustalenia dotyczą konkretnych czynów rozpoznanych w dwóch procesach, a nie całej działalności piotrkowskiego sądu specjalnego.
Źródła
Źródła dobrano tak, aby łączyć dokumentację instytucjonalną lub procesową z niezależnym opracowaniem.