Hans Merbach

Skazany na śmierć w głównym procesie Buchenwaldu; stracony 14 stycznia 1949 r.1910–1949fala 13

kierownik obozu więźniarskiego Buchenwaldu i dowódca transportu ewakuacyjnego. Obszar działania: Buchenwald. Profil opisuje funkcję i sprawczość bez rankingu liczby ofiar.

Obozy koncentracyjneTerror obozowyEwakuacje i mordowanie więźniów

Ustalenia potwierdzone

Znaczenie w łańcuchu odpowiedzialności

Jego odpowiedzialność obejmuje kierowniczą służbę w obozie oraz dowodzenie konkretnym transportem ewakuacyjnym. Nie przenosimy na niego bez dodatkowego ustalenia każdego zgonu na całej trasie. (Źródło: Miejsce Pamięci Buchenwald, „Sprawcy”, wpis o Hansie Merbachu w części o oskarżonych; Źródło: Uniwersytet w Marburgu, sprawa 000-50-9, przegląd i rekomendacje z 15 listopada 1947 r., część o Merbachu; Źródło: Manchester University Press, „Human Remains and Violence” 6(1), s. 57–81, części o Merbachu i transporcie)

Typ odpowiedzialności: odpowiedzialność kierownicza · dowodzenie transportem ewakuacyjnym. Mechanizmy: komendantura obozu, ewakuacje i marsze śmierci.

Najważniejsze zdarzenia

Bez rankingu liczby ofiar

Krąg opisuje poziom władzy, funkcję i sprawczość. Odpowiedzialność wielu osób może dotyczyć tego samego łańcucha zbrodni, dlatego danych o ofiarach nie sumuje się między profilami.

Powojenne rozliczenie

W głównym procesie Buchenwaldu przed amerykańskim sądem wojskowym został skazany na śmierć. Wyrok wykonano w więzieniu Landsberg. (Źródło: Miejsce Pamięci Buchenwald, „Sprawcy”, wpis o Hansie Merbachu w części o oskarżonych; Źródło: Uniwersytet w Marburgu, sprawa 000-50-9, przegląd i rekomendacje z 15 listopada 1947 r., część o Merbachu)

Granice ustaleń

Materiał sądowy omawia także spór o zakres jego wyłącznej odpowiedzialności za katastrofę transportu. Nie podajemy jednej liczby ofiar jako indywidualnie przypisanej Merbachowi. Nie wybrano portretu z powodu niezweryfikowanych praw do konkretnego pliku. (Źródło: Uniwersytet w Marburgu, sprawa 000-50-9, przegląd i rekomendacje z 15 listopada 1947 r., część o Merbachu; Źródło: Manchester University Press, „Human Remains and Violence” 6(1), s. 57–81, części o Merbachu i transporcie)

Źródła

Źródła dobrano tak, aby łączyć dokumentację instytucjonalną lub procesową z niezależnym opracowaniem.