Georg Wippern
kierownik SS-Standortverwaltung Lublin, odpowiedzialny za ewidencję i transfer zrabowanego mienia. Obszar działania: Lublin · dystrykt lubelski · Berlin. Profil opisuje funkcję i sprawczość bez rankingu liczby ofiar.
Ustalenia potwierdzone
- Od lipca 1941 do marca 1944 roku kierował SS-Standortverwaltung Lublin; edycja dokumentów Instytutu Historii Współczesnej wskazuje jego odpowiedzialność za sortowanie, przetwarzanie i przekazywanie mienia żydowskiego.
- Dokumentacja procesu norymberskiego identyfikuje go jako oficera administracyjnego SS powiązanego z akcją „Reinhardt” oraz z zestawieniem pieniężnych i rzeczowych wartości zrabowanych w Polsce.
- Źródła procesowe opisują związek jego administracji z rejestracją kosztowności, ich magazynowaniem oraz dalszym przekazywaniem do struktur SS i Reichsbanku.
Znaczenie w łańcuchu odpowiedzialności
Wippern uosabia gospodarczo-administracyjny etap zbrodni: przejęcie mienia, zamianę go w pozycje ewidencyjne i transport wartości do centrum finansowego Rzeszy. Profil rozdziela ten etap od decyzji o deportacji i zabijaniu, choć oba należały do jednego systemu eksploatacji.
Typ odpowiedzialności: administracyjna · finansowa · logistyczna. Mechanizmy: ewidencja i transfer zrabowanego mienia, Wydział IV A i akcja „Reinhardt”, przekazywanie wartości do Reichsbanku.
Najważniejsze zdarzenia
- objęcie kierownictwa SS-Standortverwaltung Lublin w 1941 roku
- organizowanie ewidencji i przekazywania kosztowności w ramach akcji „Reinhardt” od 1942 roku
- powojenne przesłuchania dotyczące transferu zrabowanego mienia
Krąg opisuje poziom władzy, funkcję i sprawczość. Odpowiedzialność wielu osób może dotyczyć tego samego łańcucha zbrodni, dlatego danych o ofiarach nie sumuje się między profilami.
Powojenne rozliczenie
Po wojnie uciekł z amerykańskiego internowania. W wykorzystanych źródłach nie odnaleziono wyroku karnego za jego działalność w Lublinie; później pracował w administracji niższego szczebla.
Granice ustaleń
Przepływ wartości obejmował wiele biur, przewoźników, przedsiębiorstw i banków. Zachowane dokumenty pozwalają przypisać Wippernowi funkcję ewidencyjno-przekazową, nie pozwalają jednak przypisać mu każdej pojedynczej przesyłki, konfiskaty ani decyzji o losie jej właścicieli.
Źródła
Źródła dobrano tak, aby łączyć dokumentację instytucjonalną lub procesową z niezależnym opracowaniem.